Ҳар субҳдами насими гул аз бӯстон туаст

هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

Алҳони булбул аз нафас дӯстон туаст

الحان بلبل از نفس دوستان توست

Чун Хизр дид он лаби ҷони бахши длФриб

چون خضر دید آن لب جان‌بخش دلفریب

Гуфто ки оби чашмаи ҳайвон даҳон туаст

گفتا که آب چشمهٔ حیوان دهان توست

Юсуф ба бандагӣати камари баста бар миён

یوسف به بندگیت کمر بسته بر میان

Будаш яқин ки малики малоҳат аз он туаст

بودش یقین که ملک ملاحت از آن توست

Ҳар шоҳидӣ ки дар назар омад ба дилбарӣ

هر شاهدی که در نظر آمد به دلبری

Дар дил наёфт роҳ ки онҷо макон туаст

در دل نیافت راه که آنجا مکان توست

Ҳаргизи нишони зи чашма кавсар шунида Эй

هرگز نشان ز چشمهٔ کوثر شنیده‌ای

Ковро нишоне аз даҳан бенишон туаст

کاو را نشانی از دهن بی‌نشان توست

Аз рашки офтоби ҷамолат бар осмон

از رشک آفتاب جمالت بر آسمان

Ҳар моҳ моҳ дидам чун абрувон туаст

هر ماه ماه دیدم چون ابروان توست

Ин боди рӯҳпарвар аз анфоси субҳдам

این باد روح‌پرور از انفاس صبحدم

Гӯйии магари зи турра ънбрФшон туаст

گویی مگر ز طُرّهٔ عنبرفشان توست

Сад перҳан қабо кунам аз хуррамӣ агар

صد پیرهن قبا کنم از خرمی اگر

Байнам ки дасти ман чу камар дар миён туаст

بینم که دست من چو کمر در میان توست

Гуфтанд миҳмонӣ ушшоқ ме кунӣ

گفتند میهمانی عشاق می‌کنی

Саъдӣ ба бӯсае зи лабат миҳмон туаст

سعدی به بوسه‌ای ز لبت میهمان توست