Умедворам агар сад раҳам биндозӣ

امیدوارم اگر صد رهم بیندازی

Ки бори дигарам аз рӯй лутф бинавозӣ

که بار دیگرم از روی لطف بنوازی

Чу рӯзгор насозад ситеза натавон барад

چو روزگار نسازد ستیزه نتوان برد

Заруратаст ки бо рӯзгор дар созӣ

ضرورت است که با روزگار در سازی

Ҷафои ишқи ту бар ақли ман ҳамон мисл аст

جفای عشق تو بر عقل من همان مثل است

Ки сргзит ба кофар ҳаме диҳад ғозӣ

که سرگزیت به کافر همی‌دهد غازی

Дареғи бозуии тақво ки дасти рангинат

دریغ بازوی تقوا که دست رنگینت

Ба ақли ман ба сарангушт мекунад бозӣ

به عقل من به سرانگشت می‌کند بازی

Басӣ мутолиа кардем нақши олам ро

بسی مطالعه کردیم نقش عالم را

з ҳар ки дар назар ояд ба ҳасани мумтозӣ

ز هر که در نظر آید به حسن ممتازی

Ҳазор чун ман агар меҳнат ва бало бинад

هزار چون من اگر محنت و بلا بیند

Туро аз он чаҳ ки дар неъматӣ ва дар нозӣ

تو را از آن چه که در نعمتی و در نازی

Ҳадиси ишқи ту пайдои нкрдмӣ бар халқ

حدیث عشق تو پیدا نکردمی بر خلق

Гар об дида накардӣ ба гиряи ғаммозӣ

گر آب دیده نکردی به گریه غمازی

Зиҳии савор ки сад дил ба ғамзае бабрӣ

زهی سوار که صد دل به غمزه‌ای ببری

Ҳазор сайд ба як тохтан биндозӣ

هزار صید به یک تاختن بیندازی

Туро чу саъдӣ агар бандае буд чаҳ шавад

تو را چو سعدی اگر بنده‌ای بوَد چه شود

Ки дар рикоб ту бошад ғуломи широзӣ

که در رکاب تو باشد غلام شیرازی

Гараш ба қаҳр бароне ба лутф бозояд

گرش به قهر برانی به لطف بازآید

Ки зари ҳамон буд ар чанд бори бгдозӣ

که زر همان بود ار چند بار بگدازی

Чу об меравад ин порсӣ ба қӯти табъ

چو آب می‌رود این پارسی به قوت طبع

На мркбист ки аз ваии сабақи баради тозӣ

نه مرکبیست که از وی سبق برد تازی