Ту худ ба суҳбати амсол мо напардозӣ
تو خود به صحبت امثال ما نپردازی
Назар ба ҳоли парешон мо наяндозӣ
نظر به حال پریشان ما نیندازی
Висоли мо ва шумо дайр муттафиқ гардад
وصال ما و شما دیر متفق گردد
Ки ман асири ниёзами ту соҳиби нозӣ
که من اسیر نیازم؛ تو صاحب نازی
Куҷо ба сайди малахи ҳимматат фурӯ ояд
کجا به صید ملخ، همتت فرو آید
Бад-ӣни сифат ки ту бози буландпарвозӣ
بدین صفت که تو بازِ بلندپروازی
Ба ростӣ ки на ҳамбозӣ ту будам ман
به راستی که نه همبازی تو بودم من
Ту шӯхи дидаи магаси байн ки мекунад бозӣ
تو شوخدیده مگس بین! که میکند بازی!
зи дасти тарки хтоиӣ касе ҷафои чандон
ز دست تُرک خَتایی کسی جفا چندان
Наме барад ки ман аз дасти тарки широзӣ
نمیبرد که من از دست تُرک شیرازی
Вагар ҳалоки миннат дархураст бокӣ нест
و گر هلاک منت درخور است باکی نیست
Қтили ишқ шаҳидасту қотилаши ғозӣ
قَتیلِ عشق، شهید است و قاتلش غازی
Кадом сангдиласт он ки айб мо гуяд
کدام سنگدل است آن که عیب ما گوید
Гар офтоб бибинӣ чу муми бгдозӣ
گر آفتاب ببینی چو موم بگدازی
Муяссарат нашавад сари ишқи пӯшидан
میسرت نشود سِرّ عشق پوشیدن
Ки оқибати бикунади ранг рӯй ғаммозӣ
که عاقبت بکند رنگِ رویْ غَمّازی
Чаҳ ҷурм рафт ки бо мо сухан наме гӯйӣ
چه جرم رفت که با ما سخن نمیگویی
Чаҳ душманӣаст ки бо дӯстон наме созӣ
چه دشمنیست که با دوستان نمیسازی
Ман аз фироқи ту бечораи сайл май ронам
من از فراق تو بی چاره سیل میرانم
Мисоли абри баҳор ва ту хайл май тозӣ
مثال ابر بهار و تو خیل میتازی
Ҳануз бо ҳама бадаҳдят дуъогӯем
هنوز با همه بدعهدیت دعاگویم
Кигар ба қаҳр бароне ба лутф бинавозӣ
که گر به قهر برانی به لطف بنوازی
Ту ҳамчуи соҳиб девон макун ки саъдӣ ро
تو همچو صاحب دیوان مکن که سعدی را
Ба як раҳ аз назар хештан биндозӣ
به یک ره از نظر خویشتن بیندازی