То кӣ эй оташи савдо ба серум бархезӣ ?

تا کی ای آتش سودا به سرم برخیزی؟ 

То кӣ эй нолаи зор аз ҷигарам бархезӣ ?

تا کی ای نالهٔ زار از جگرم برخیزی؟ 

То кӣ эй чашмаи симоб ки дар чашми манӣ

تا کی ای چشمهٔ سیماب که در چشم منی

Аз ғами дӯст ба рӯй чу зарам бархезӣ ?

از غَمِ دوست به روی چو زَرَم برخیزی؟ 

Як замони дидаи ман раҳ ба сӯии хоби барад

یک زمان دیدهٔ من ره به سوی خواب بَرَد

эй хаёл ар шабӣ аз раҳгузарам бархезӣ

ای خیال ار شبی از رهگذرم برخیزی

эй дил аз баҳр чаҳ хуноба шудӣ дар бар ман ?

ای دل از بهر چه خونابه شدی در بَرِ من؟ 

Зуд бошад ки ту низ аз назарам бархезӣ

زود باشد که تو نیز از نظرم برخیزی

Ба чаҳ дониши занӣ эй мурғи саҳари навбати рӯз

به چه دانش زنی ای مرغ سحر نوبت روز؟

Ки на ҳар субҳ ба оҳ саҳарам бархезӣ

که نه هر صبح به آه سحرم برخیزی

эй ғам аз ҳмнФсии ту малолам бигирифт

ای غم از همنفسی تو ملالم بگرفت

Ҳеҷат уфтад ки худоро з серум бархезӣ

هیچت افتد که خدا را ز سرم برخیزی؟