Бисми аз ҳаво гирифтан ки парӣ намонаду болӣ

بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی

Ба куҷои рӯми зи дастат ? ки наме диҳии маҷолӣ

به کجا روم ز دستت؟ که نمی‌دهی مَجالی

На раҳ гурез дорам на тариқи ошноӣ

نه رَهِ گُریز دارم نه طریق آشنایی

Чаҳ ғами аўФтодаҳ эйро ки тавонад аҳтёлӣ ?

چه غمْ اوفتاده‌ای را که تواند احتیالی؟

Ҳамаи умр дар фироқат бигузашт ва саҳл бошад

همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد

Агар эҳтимол дорад ба қиёмати иттисолӣ

اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی

Чаҳ хушаст дар фироқии ҳамаи умри сабр кардан

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن

Ба умеди он ки рӯзӣ ба кафи аўФтди висолӣ

به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

Ба ту ҳосилӣ надорад ғами рӯзгори гуфтан

به تو حاصلی ندارد غَمِ روزگار گفتن

Ки шабӣ нахуфта бошӣ ба дарознои солӣ

که شبی نَخُفته باشی به درازنای سالی

Ғами ҳоли дардмандон на аҷаб ?герат набошад

غَمِ حال دردمندان نه عجب گَرَت نباشد

Ки чунин нарафта бошад ҳамаи умр бар ту ҳоле

که چنین نرفته باشد همه عمر بر تو حالی

Суханӣ бигӯӣ бо ман ки чунон асири ишқам

سخنی بگوی با من که چُنان اسیرِ عشقم

Ки ба хештан надорам зи вуҷӯдати иштиғолӣ

که به خویشتن ندارم ز وجودت اشتغالی

Чаҳ нишинӣ эй қиёмат ? бинмоӣ сарви қомат

چه نشینی ای قیامت؟ بنمای سرو قامت

Ба хилофи сарви бустон ки надорад эътидолӣ

به خلاف سرو بستان که ندارد اعتدالی

Ки на имшаби он самоъаст ки даф халос ёбад

که نه امشب آن سماع است که دف خلاص یابد

Ба тпончаҳ эйу барбати барраад ба гӯшмолӣ

به طپانچه‌ای و بربط برهد به گوشمالی

Дигар офтоб рӯят манимоӣ осмон ро

دگر آفتاب رویت مَنِمای آسمان را

Ки қамари з шармсорӣ бишикаст чун ҳилолӣ

که قمر ز شرمساری بِشِکست چون هلالی

Хати машки буиу холат ба муносибати ту гӯйӣ

خَطِ مُشک بوی و خالت به مناسبت تو گویی

Қалам ғубор мерафт ва фурӯ чакид холӣ

قلمِ غبار می‌رفت و فرو چکید خالی

Ту ҳам ин магӯӣ саъдӣ ки назар гуноҳ бошад

تو هم این مگوی سعدی که نظر گناه باشد

Гунаҳаст баргирафтани назар аз чунин ҷамолӣ

گنه است برگرفتن نظر از چُنین جمالی