Ҳаргизи ҳасади набардам бар мансабӣу молӣ

هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی

Ало бар он ки дорад бо дилбарии висолӣ

الا بر آن که دارد با دلبری وصالی

Донеи кадоми давлат дар васф ме наёяд

دانی کدام دولت در وصف می‌نیاید

Чашмӣ ки боз бошад ҳар лаҳза бар ҷамолӣ

چشمی که باز باشد هر لحظه بر جمالی

Хуррами танӣ ки маҳбӯб аз дар фарозаш ояд

خرم تنی که محبوب از در فرازش آید

Чун ризқи некбахтон бе меҳнати саволӣ

چون رزق نیکبختان بی محنت سؤالی

Ҳамчун ду мағзи бодоми андари яке хазина

همچون دو مغز بادام اندر یکی خزینه

Бо ҳам гирифтаи инсии вази дигарон малолӣ

با هم گرفته انسی وز دیگران ملالی

Донеи кадоми ҷоҳил бар ҳоли мо бихандад

دانی کدام جاهل بر حال ما بخندد

Ковро набӯда бошад дар умри хеши ҳоле

کاو را نبوده باشد در عمر خویش حالی

Баъд аз ҳабиб бар ман нагузашт ҷузи хаёлаш

بعد از حبیب بر من نگذشت جز خیالش

Вази пайкар заъифам нагузошт ҷузи хаёлӣ

وز پیکر ضعیفم نگذاشت جز خیالی

Аввал ки гӯии барадӣ ман будамӣ ба дониш

اول که گوی بردی من بودمی به دانش

Гар сӯдманд будӣ бе давлати аҳтёлӣ

گر سودمند بودی بی دولت احتیالی

Соли висол бо ӯ як рӯз буд гӯйӣ

سال وصال با او یک روز بود گویی

Ва акнӯн дар интизораши рӯзӣ ба қадари солӣ

و اکنون در انتظارش روزی به قدر سالی

Айёмро ба моҳии як шаб ҳилол бошад

ایام را به ماهی یک شب هلال باشد

Вони моҳи длстонро ҳар абрӯеи ҳилолӣ

وآن ماه دلستان را هر ابرویی هلالی

Сӯфӣ назар набозад ҷуз бо чунин ҳарифӣ

صوفی نظر نبازد جز با چنین حریفی

Саъдӣ ғазал нагӯяд ҷуз бар чунин Ғаззолӣ

سعدی غزل نگوید جز بر چنین غزالی