Ту кадомӣ ва чаҳ номӣ ки чунин хуби хиромӣ

تو کدامی و چه نامی که چنین خوب خرامی

Хӯни ушшоқ ҳалоласт зиҳии шӯхи ҳаромӣ

خون عشاق حلال است زهی شوخ حرامی

Бим онаст дамодам ки чу парвона бисӯзам

بیم آن است دمادم که چو پروانه بسوزم

Аз тағобун ки ту чун шамъ чаро шоҳиди омӣ

از تغابن که تو چون شمع چرا شاهد عامی

Фитнаи ангезӣу хӯни резӣ ва халқӣ награнт

فتنه انگیزی و خون ریزی و خلقی نگرانت

Ки чаҳ ширини ҳаракотӣ ва чаҳ матбӯъи каломӣ

که چه شیرین‌حرکاتی و چه مطبوع‌کلامی

Магар аз ҳайати ширин ту мерафт ҳадисӣ

مگر از هیئت شیرین تو می‌رفت حدیثی

Нешикар гуфт камар бастаам инак ба ғуломӣ

نیشکر گفت کمر بسته‌ام اینک به غلامی

Кофар ар қомат ҳамчун бути сангин ту бинад

کافر ار قامت همچون بت سنگین تو بیند

Бор дигар накунад саҷдаи бутҳои рухомӣ

بار دیگر نکند سجده بت‌های رخامی

Биншин як нафас эй фитна ки бархест қиёмат

بنشین یک نفس ای فتنه که برخاست قیامت

Фитна нодир биншинад чу ту дар ҳоли қиёмӣ

فتنه نادر بنشیند چو تو در حال قیامی

Булъаҷаб бошад аз ин халқ ки рӯят чу маи нав

بلعجب باشد از این خلق که رویت چو مه نو

Май намоянд ба ангушт ва ту худ бадари тамомӣ

می‌نمایند به انگشت و تو خود بدر تمامی

Кас наёрад ки кунад ҷавр дар иқболи атобак

کس نیارد که کند جور در اقبال اتابک

Ту чунин саркашу бечораи каш аз хайли кадомӣ

تو چنین سرکش و بیچاره‌کش از خیل کدامی

Офати маҷлису майдону ҳалоки зану мардӣ

آفت مجلس و میدان و هلاک زن و مردی

Фитнаи хонау бозору балоӣ дар ва бомай

فتنه خانه و بازار و بلای در و بامی

Дар сари кор ту кардам дилу дайн бо ҳамаи дониш

در سر کار تو کردم دل و دین با همه دانش

Мурғи зирак ба ҳақиқати манам имрӯз ва ту домӣ

مرغ زیرک به حقیقت منم امروز و تو دامی

Тоқатам нест з ҳар бе хабарии санги маломат

طاقتم نیست ز هر بی‌خبری سنگ ملامت

Ки ту дар синаи саъдӣ чу чароғ аз пас ҷомӣ

که تو در سینه سعدی چو چراغ از پس جامی