Пеши мо расм шикастан набӯд аҳди вафо ро
پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را
Аллоҳи аллоҳи ту фаромӯш макун суҳбати мо ро
اللَه اللَه تو فراموش مکن صحبت ما را
Қимат ишқ надонад қадам сидқ надорад
قیمت عشق نداند قدم صدق ندارد
Сусти аҳдӣ ки таҳаммул накунад бори ҷафо ро
سستعهدی که تحمل نکند بار جفا را
Гар мухайяри бикунандам ба қиёмат ки чаҳ хоҳӣ
گر مُخَیَّر بکنندم به قیامت که چه خواهی
Дӯсти мороу ҳамаи неъмати фирдавси шумо ро
دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را
Гар серум меравад аз аҳди ту сари бознпичм
گر سرم میرود از عهد تو سر بازنپیچم
То бигӯянд пас аз ман ки ба сари баради вафо ро
تا بگویند پس از من که به سر برد وفا را
Хунаки он дард ки ёрам ба иёдат ба сар ояд
خنُک آن درد که یارم به عیادت به سر آید
Дардмандон ба чунин дард нахоҳанд даво ро
دردمندان به چنین درد نخواهند دوا را
Бовар аз мот набошад ту дар ойӣна нигаҳ кун
باور از مات نباشد تو در آیینه نگه کن
То бадоне ки чаҳ будаст гирифтори бало ро
تا بدانی که چه بودست گرفتار بلا را
Аз сари зулфи арӯсони чаман даст бидорад
از سر زلف عروسان چمن دست بدارد
Ба сари зулфи тугар даст расад боди сабо ро
به سر زلف تو گر دست رسد باد صبا را
Сари ангушт таҳайюр багазад ақл ба дандон
سر انگشت تَحَیُّر بگزد عقل به دندان
Чун таъаммул кунад ин сӯрати ангушти намо ро
چون تأمل کند این صورت انگشتنما را
Орзӯ мекунадам шамъи сифати пеши вуҷӯдат
آرزو میکندم شمعصفت پیش وجودت
Ки саропоӣ бисӯзанд ман бесару по ро
که سراپای بسوزند من بی سر و پا را
Чашми кӯтаҳи назарон бар варақи сӯрати хубон
چشم کوتهنظران بر ورق صورت خوبان
Хат ҳаме бинаду орифи қалами сунъи худо ро
خط همیبیند و عارف قلم صنع خدا را
Ҳамаро дида ба рӯят нигаронаст валикин
همه را دیده به رویت نگرانست ولیکن
Хўдпрстони з ҳақиқат нашносанд ҳаво ро
خودپرستان ز حقیقت نشناسند هوا را
Меҳрбонии з ман омӯзу гарм умр намонад
مهربانی ز من آموز و گرم عمر نماند
Ба сари турбат саъдӣ баталаб мҳргё ро
به سر تربت سعدی بطلب مهرْگیا را
Ҳеҷ ҳушёр маломат накунад мастии мо ро
هیچ هشیار ملامت نکند مستی ما را
Қул лсоҳи тарки анноси ман алўҷди скориٰ
قُل لِصاحٍ تَرَکَ النّاسَ مِن الوَجْدِ سُکاریٰ