Муштоқӣу сабурӣ аз ҳади гузашти ёро

مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

Гар ту шикеби дорӣ тоқат намонад мо ро

گر تو شکیب داری طاقت نمانْد ما را

Борӣ ба чашми эҳсон дар ҳоли мо назар кун

باری به چشم احسان در حال ما نظر کن

Каз хон подшоҳони роҳат буд гадо ро

کز خوان پادشاهان راحت بود گدا را

Султон ки хашм гирад бар бандагони ҳазрат

سلطان که خشم گیرد بر بندگان حضرت

Ҳукмаш расад валикини ҳаддӣ буд ҷафо ро

حکمش رسد ولیکن حدی بود جفا را

Ман бе ту зиндагонии худро наме писандам

من بی تو زندگانی خود را نمی‌پسندم

Косоишӣ набошад бе дӯстони бақо ро

کآسایشی نباشد بی دوستان بقا را

Чун ташнаи ҷони супурдами он гуҳ чаҳ суд дорад

چون تشنه جان سپردم آن گه چه سود دارد

Об аз ду чашм додан бар хоки ман гё ро

آب از دو چشم دادن بر خاک من گیا را

Ҳоли ниёзмандӣ дар васф ме наёяд

حال نیازمندی در وصف می‌نیاید

Он гуҳ ки бозгардӣ гӯйем моҷаро ро

آن گه که بازگردی گوییم ماجرا را

Бозоу ҷони ширин аз ман ситон ба хизмат

بازآ و جان شیرین از من ستان به خدمت

Дигар чаҳ барг бошад дарвеш бенаво ро

دیگر چه برگ باشد درویش بی‌نوا را

ё раби ту ошноро муҳлати даҳу саломат

یا رب تو آشنا را مهلت ده و سلامت

Чандон ки бозбинди дидори ошно ро

چندان که باز بیند دیدار آشنا را

На малики подшоро дар чашми хубрӯён

نه ملک پادشا را در چشم خوب‌رویان

Вқъист эй бародар на зуҳди порсо ро

وقعی‌ست ای برادر نه زهد پارسا را

эй коши брФтодии бурқаъи з рӯй Лайлӣ

ای کاش برفتادی برقع ز روی لیلی

То муддаии нмондии маҷнӯни мубтало ро

تا مدعی نماندی مجنونِ مبتلا را

Саъдии қалам ба сахтӣ рафтасту некбахтӣ

سعدی قلم به سختی رفته‌ست و نیک‌بختی

Пас ҳар чаҳ пешат ояд гардани бунаи қазо ро

پس هر چه پیشت آید گردن بنه قضا را