Соҳиб назар набошад дар банди неки номӣ

صاحب نظر نباشد در بند نیک‌نامی

Хосон хабар надоранд аз гуфту гӯии омӣ

خاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی

эй нуқтаи сиёҳии болои хати сабзаш

ای نقطهٔ سیاهی بالای خط سبزش

Хуши донае валикини бас бар канори домӣ

خوش دانه‌ای ولیکن بس بر کنار دامی

Ҳур аз биҳишт берун ноед ту аз куҷое

حور از بهشت بیرون، ناید، تو از کجایی؟

Ма бар замин набошад ту моҳи рухи кадомӣ

مه بر زمین نباشد، تو ماه رخ کدامی؟

Дигар касаш набинад дар бӯстони хиромон

دیگر کسش نبیند در بوستان خرامان

Гар сарв бӯстонат бинад ки май хиромӣ

گر سرو بوستانت بیند که می‌خرامی

Бадари тамоми рӯзӣ дар офтоби рӯят

بدر تمام روزی، در آفتاب رویت

Гар бингарад биорад иқрори нотамомӣ

گر بنگرد بیآرد، اقرار ناتمامی

Тӯтии шукр шикастани дигар раво надорад

طوطی شکر شکستن دیگر روا ندارد

Гар писта ?ут бибинад вақте ки дар каломӣ

گر پسته‌ات ببیند وقتی که در کلامی

Дар ҳасан беназирӣ . Дар лутф , бе ниҳоят

در حسن، بی‌نظیری در لطف، بی‌نهایت

Дар меҳр бесаботӣ дар аҳд бе давомӣ

در مهر بی‌ثباتی، در عهد بی‌دوامی

Лоиқтар аз амӣрӣ дар хизматати асирӣ

لایق‌تر از امیری در خدمتت اسیری

Хуштар зи подшоҳӣ дар ҳазратати ғуломӣ

خوش‌تر ز پادشاهی در حضرتت غلامی

Тарк амал бигуфтам эмин шудам зи азлат

ترک عمل بگفتم ایمن شدم ز عزلت

Бечизро набошад андеша аз ҳаромӣ

بی‌چیز را نباشد اندیشه از حرامی

Фардо ба доғи дӯзахи нопухта Эй бисӯзад

فردا به داغ دوزخ ناپخته‌ای بسوزد

Комрўзи оташи ишқ аз ваии набарди хомӣ

کامروز آتش عشق از وی نبرد خامی

Ҳар лаҳзаи сар ба ҷое бар мекунад хаёлам

هر لحظه سر به جایی بر می‌کُند خیالم

То худ чаҳ бар ман ояд зини мунқатиъи лагомӣ

تا خود چه بر من آید زین منقطع لگامی

Саъдӣ чу тарк ҳастӣ гуфтӣ зи халқи рстӣ

سعدی چو ترک هستی گفتی ز خلق رستی

Аз санг ғам набошад баъд аз шикастаи ҷомӣ

از سنگ غم نباشد بعد از شکسته‌جامی

Хониш
ғзл шморҳ 600 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 600 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 600 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 600 — офср орӣо
ғзл шморҳ 600 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл 600 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл шморҳ 600 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 600 — сҳӣл қосмӣ