Сарвқадии миёни анҷуманӣ
سروقدی میان انجمنی
Ба ки ҳафтод сарв дар чаманӣ
به که هفتاد سرو در چمنی
Ҷаҳл бошад фироқи суҳбати дӯст
جهل باشد فراق صحبت دوست
Ба тамошои лолау саманӣ
به تماشای لاله و سمنی
эй ки ҳаргизи надидае ба ҷамол
ای که هرگز ندیدهای به جمال
Ҷуз дар ойӣна мисли хештанӣ
جز در آیینه مثل خویشتنی
Ту ки ҳамтои хештани бинӣ
تو که همتای خویشتن بینی
Лоҷарам нанигарӣ ба мисли манӣ
لاجرم ننگری به مثل منی
Дар даҳонат сухан наме гӯям
در دهانت سخن نمیگویم
Ки нагунҷад дар он даҳани суханӣ
که نگنجد در آن دهن سخنی
Баданат дар миёни перҳанат
بدنت در میان پیرهنت
Ҳамчу рӯҳӣаст рафта дар баданӣ
همچو روحیست رفته در بدنی
Вон ки бинад бараҳнаи андомат
وآن که بیند برهنه اندامت
Гуяд ин пургуласт перҳанӣ
گوید این پُرگل است پیرهنی
Бо вуҷӯдати хато буд ки назар
با وجودت خطا بود که نظر
Ба хтоиӣ кунанд ё хутанӣ
به ختایی کنند یا ختنی
Бод агар бар ман аўФтди бабрад
باد اگر بر من اوفتد ببرد
Ки намонда сети зери ҷомаи танӣ
که نماندهست زیر جامه تنی
Чораи бечорагӣ буд саъдӣ
چاره بیچارگی بود سعدی
Чун ндонанд чораеу фаннӣ
چون ندانند چارهای و فنی