Кас нагузашт дар дилам то ту ба хотири манӣ

کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

Як нафас аз даруни ман хайма ба дар наме занӣ

یک نفس از درون من خیمه به در نمی‌زنی

Мҳргёҳи аҳди ман тоза тараст ҳар замон

مهرگیاهِ عهد من تازه‌تر است هر زمان

Вари ту дарахти дӯстӣ аз бену бехи бркнӣ

ور تو درخت دوستی از بن و بیخ برکنی

Каси нстондм ба ҳеҷ ар ту бароне аз дирам

کس نستاندم به هیچ ار تو برانی از درم

Мқбл ҳар ду оламамгар ту қабул ме кунӣ

مقبل هر دو عالمم گر تو قبول می‌کنی

Чун ту бадеъи сӯратӣ бе сабаби кудуратӣ

چون تو بدیع‌صورتی بی‌سبب کدورتی

Аҳди вафои дӯстони ҳайф буд ки башиканӣ

عهد وفای دوستان حیف بود که بشکنی

Сабр ба тоқат омад аз бор кашӣдан ғамат

صبر به طاقت آمد از بارِ کشیدن غمت

Чанд муқовимат кунад ҳубау санги сад манӣ

چند مقاومت کند حبه و سنگ صد منی؟

Аз ҳамаи кас рамидаам бо ту дрормидаҳ ам

از همه کس رمیده‌ام با تو درآرمیده‌ام

Ҷамъ намешавад дигар ҳар чаҳ ту май пароканӣ

جمع نمی‌شود دگر هر چه تو می‌پراکنی

эй дил агар фироқ ӯу оташи иштиёқ ӯ

ای دل اگر فراق او وآتش اشتیاق او

Дар ту асар намекунад ту на дилӣ ки оҳанӣ

در تو اثر نمی‌کند تو نه دلی که آهنی

Ҳам ба дар ту омадам аз ту ки хасму ҳокимӣ

هم به در تو آمدم از تو که خصم و حاکمی

Чораи пой бастагон нест ба ҷузи фурӯтанӣ

چارهٔ پای‌بستگان نیست به جز فروتنی

Саъдӣ агар ҷазаъ кунӣ вар накунӣ чаҳ фоида

سعدی اگر جزع کنی ور نکنی چه فایده؟

Сахти камон чаҳ ғам хӯрдгар ту заъифи ҷавшанӣ

سخت کمان چه غم خورد گر تو ضعیف‌جوشنی؟