Бар онамгар ту бози ое ки дар поят кунам ҷонӣ

بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

Ва зин камтар нишоед кард дар пои ту қурбонӣ

و زین کم‌تر نشاید کرد در پای تو قربانی

Умед аз бахт медорам бақои умри чандоне

امید از بخت می‌دارم بقای عمر چندانی

Каз абри лутф боз ояд ба хоки ташнаи боронӣ

کز ابر لطف باز آید به خاک تشنه بارانی

Миёни ошиқу маъшӯқ агар бошад биёбоне

میان عاشق و معشوق اگر باشد بیابانی

Дарахти арғавони равед ба ҷой ҳар муғелонӣ

درخت ارغوان روید به جای هر مغیلانی

Магар Лайлӣ намедонад ки бе дидори маймунаш

مگر لیلی نمی‌داند که بی‌دیدار میمونش

Фрохои ҷаҳон тангаст бар маҷнӯн чу зиндонӣ

فراخای جهان تنگ است بر مجنون چو زندانی؟

Дариғо аҳди осонӣ ки миқдораш надонистам

دریغا عهد آسانی که مقدارش ندانستم

Ндонӣ қадари васли ало ки дармонӣ ба ҳиҷроне

ندانی قدر وصل الا که در مانی به هجرانی

На дар зулфи парешонати ман танҳо гирифторам

نه در زلف پریشانت منِ تنها گرفتارم

Ки дил дар банд ӯ дорад ба ҳар мӯеи парешоне

که دل در بند او دارد به هر مویی پریشانی

Чаҳ фитнаи сети ин ки дар чашмат ба ғорат май баради дил ҳо

چه فتنه‌ست این که در چشمت به غارت می‌برد دل‌ها

Туе дар аҳди мо гар ҳаст дар Ширози фаттонӣ

تویی در عهد ما گر هست در شیراز فتّانی

Нишоед хӯни саъдиро ба ботили рехтани ҳқо

نشاید خون سعدی را به باطل ریختن حقا

Биё саҳласт агар дорӣ ба хати хоҷаи фурмоне

بیا سهل است اگر داری به خط خواجه فرمانی

Замони рафта боз ояд валикини сабр май бояд

زمان رفته باز آید ولیکن صبر می‌باید

Ки мстхлс намегардад баҳорӣ бе зимистонӣ

که مستخلص نمی‌گردد بهاری بی زمستانی