Афсӯс бар он дида ки рӯй ту надидаи сет

افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

ё дидау баъд аз ту ба рӯеи нгридаҳи сет

یا دیده و بعد از تو به رویی نگریده‌ست

Гар муддаӣони нақши бибинанди парӣ ро

گر مدعیان نقش ببینند پری را

Донанд ки девона чаро ҷомаи даридаи сет

دانند که دیوانه چرا جامه دریده‌ست

Он кист ки пиромни хуршеди ҷамолаш

آن کیست که پیرامن خورشید جمالش

Аз машки сияҳи доира нима кашида сет

از مشک سیه دایرهٔ نیمه کشیده‌ست

эй оқил агар пой ба сангят барояд

ای عاقل اگر پای به سنگیت برآید

Фарҳоди бадоне ки чаро санги бурӣдаи сет

فرهاد بدانی که چرا سنگ بریده‌ست

Раҳмат накунад бар дили бечораи Фарҳод

رحمت نکند بر دل بیچاره فرهاد

Онкас ки сухани гуфтан ширин нашунида сет

آنکس که سخن گفتن شیرین نشنیده‌ست

Аз дасти камони муҳраи абрӯии ту дар шаҳр

از دست کمان مهرهٔ ابروی تو در شهر

Дил нест ки дар бар чу кабӯтари нтпидаҳи сет

دل نیست که در بر چو کبوتر نتپیده‌ست

Дар ваҳм наёяд ки чаҳ матбӯъи дарахтӣ

در وهم نیاید که چه مطبوع درختی

Пайдост ки ҳаргизи кас аз ин мива начида сет

پیداست که هرگز کس از این میوه نچیده‌ست

Сари қалами қудрат бе чун илоҳӣ

سر قلم قدرت بی چون الهی

Дар рӯй ту чун рӯй дар ойӣна падед аст

در روی تو چون روی در آیینه پدید است

Мо аз ту ба ғайр аз ту надорем таманно

ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا

Ҳалво ба касе даҳ ки муҳаббати нчшидаҳи сет

حلوا به کسی ده که محبت نچشیده‌ست

Бо ин ҳамаи борони бало бар сари саъдӣ

با این همه باران بلا بر سر سعدی

Нашигифт агараш хонаи чашми оби чакидаи сет

نشگفت اگرش خانهٔ چشم آب چکیده‌ست