Надонамат ба ҳақиқат ки дар ҷаҳон ба ки Монӣ

ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

Ҷаҳон ва ҳар чаҳ дар ӯ ҳаст сӯратанд ва ту ҷонӣ

جهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی

Ба пой хештан оянд ошиқон ба камандат

به پای خویشتن آیند عاشقان به کمندت

Ки ҳар киро ту бигирӣ зи хештани бурҳонӣ

که هر که را تو بگیری ز خویشتن برهانی

Маро мапурс ки чунӣ ба ҳар сифат ки ту хоҳӣ

مرا مپرس که چونی به هر صفت که تو خواهی

Маро магӯ ки чаҳ номӣ ба ҳар лақаб ки ту хуоне

مرا مگو که چه نامی به هر لقب که تو خوانی

Чунон ба назараи аввали зи шахс май бабрии дил

چنان به نَظْرِهٔ اول ز شخص می‌ببری دل

Ки боз менатавонад гирифт назараи сонӣ

که باز می‌نتواند گرفت نظره ثانی

Ту парда пеш гирифтӣу зи иштиёқи ҷамолат

تو پرده پیش گرفتی و ز اشتیاق جمالت

зи пардаҳо ба дарафтоди розҳои наоне

ز پرده‌ها به درافتاد رازهای نهانی

Бар оташ ту нишастему дӯди шавқи баромад

بر آتش تو نشستیم و دود شوق برآمد

Ту соъатии нншстӣ ки оташӣ бинишонӣ

تو ساعتی ننشستی که آتشی بنشانی

Чу пеш хотирам ояд хаёли сӯрати хубат

چو پیش خاطرم آید خیال صورت خوبت

Надонамат ки чаҳ гӯям зи ихтилофи маъонӣ

ندانمت که چه گویم ز اختلاف معانی

Маро гуноҳ набошад назар ба рӯй ҷавонон

مرا گناه نباشد نظر به روی جوانان

Ки пер донад миқдори рӯзгори ҷавонӣ

که پیر داند مقدار روزگار جوانی

Туро ки дидаи зи хобу хумор боз набошад

تو را که دیده ز خواب و خمار باز نباشد

Риёзати ман шаб то саҳар нишаста чаҳ доне

ریاضتِ من شب تا سحر نشسته چه دانی

Ман эй сабои раҳ рафтан ба кӯй дӯст надонам

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

Ту май рӯй ба саломати салом ман барисоне

تو می‌روی به سلامت سلام من برسانی

Сар аз каманди ту саъдӣ ба ҳеҷ рӯй нтобад

سر از کمند تو سعدی به هیچ روی نتابد

Асир хеш гирифтӣ бикаш чунон ки ту доне

اسیر خویش گرفتی بکش چنان که تو دانی

Хониш
ғзл 615 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 615 — ҷводзодҳ
ғзл 615 — мҳдӣ срврӣ
ғзл 615 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 615 — ъндлӣб
ғзл 615 — ҳодӣ рвҳонӣ
ғзл шморҳ 615 — мҳмдрзо кокоъӣ
ғзл шморҳ 615 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 615 — офср орӣо
ғзл шморҳ 615 — смӣҳ олмосӣ
ғзл шморҳ 615 — сҳӣл қосмӣ