Нагӯям об ва гуласт он вуҷӯди рӯҳонӣ
نگویم آب و گل است آن وجود روحانی
Бад-ӣн камол набошад ҷамоли инсонӣ
بدین کمال نباشد جمال انسانی
Агар ту обу гулӣ ҳамчунон ки соири халқ
اگر تو آب و گلی همچنان که سایر خلق
Гули биҳишти мухаммир ба оби ҳайвонӣ
گِل بهشت مُخمّر به آب حیوانی
Ба ҳар чаҳ хубтар андари ҷаҳон назар кардам
به هر چه خوبتر اندر جهان نظر کردم
Ки гӯямаш ба ту монад ту хубтар зи онӣ
که گویمش به تو ماند تو خوبتر ز آنی
Вуҷӯд ҳар ки нигаҳ мекунам зи ҷону ҷасад
وجود هر که نگه میکنم ز جان و جسد
Мураккабаст ва ту аз фарқ то қадами ҷонӣ
مرکب است و تو از فرق تا قدم جانی
?герат дар оинаи симои хеши дили бабрад
گرت در آینه سیمای خویش دل ببرد
Чу ман шӯй ва ба дармони хеши дармонӣ
چو من شوی و به درمان خویش در مانی
Дилӣ ки бо сари зулфат таъаллуқӣ дорад
دلی که با سر زلفت تعلقی دارد
Чигуна ҷамъ шавад бо чунон парешоне
چگونه جمع شود با چنان پریشانی
Маро ки пеши ту иқрор бандагӣ кардам
مرا که پیش تو اقرار بندگی کردم
Равост гар бинавозӣ вагар биринҷоне
رواست گر بنوازی و گر برنجانی
Вале хилофи бузургон ки гуфта анд макун
ولی خلاف بزرگان که گفتهاند مکن
Бикун ҳар он чаҳ бшоид на ҳар чаҳ битавонӣ
بکن هر آن چه بشاید نه هر چه بتوانی
Тамаъи мадор ки аз доманат бидорам даст
طمع مدار که از دامنت بدارم دست
Ба остини малолӣ ки бар ман афшонӣ
به آستین ملالی که بر من افشانی
Фидои ҷони тугар ман фидо шавам чаҳ шавад
فدای جان تو گر من فدا شوم چه شود
Барои ид буд гӯсфанди қурбонӣ
برای عید بود گوسفند قربانی
Равони равшани саъдӣ ки шамъ маҷлис туаст
روان روشن سعدی که شمع مجلس توست
Ба ҳеҷ кор наёяд гараш насузоне
به هیچ کار نیاید گرش نسوزانی