На тариқ дӯстонаст ва на шарти меҳрбонӣ

نه طریقِ دوستان است و نه شرطِ مهربانی

Ки ба дӯстони як дили сари дасти брФшонӣ

که به دوستان یک‌دل سر دست برفشانی

Дилам аз ту чун биринҷад ки ба ваҳм дар нагунҷад

دلم از تو چون برنجد؟ که به وهم در نگُنجد

Ки ҷавоби талхи гӯйии ту бад-ӣни шкрдҳонӣ

که جواب تلخ گویی، تو بدین شکردهانی

Нафасии биё ва биншин суханӣ бигӯ ва бишинав

نفسی بیا و بنشین، سخنی بگو و بشنو

Ки ба тишнагӣ бамурдам бар оби зиндагонӣ

که به تشنگی بمُردم، برِ آب زندگانی

Ғами дил ба кас нагӯям ки бигуфт ранг рӯем

غم دل به کس نگویم که بگفت رنگ رویم

Ту ба сӯратам нигаҳ кун ки сроирми бадоне

تو به صورتم نگه کن که سرایرم بدانی

Аҷабат наёяд аз ман суханони сўзнокам

عجبت نیاید از من، سخنان سوزناکم

Аҷабаст агар бисӯзам чу бар оташами нишоне ?

عجب است اگر بسوزم چو بر آتشم نشانی

Дили орифони ббрднду қарори порсоён

دلِ عارفان ببردند و قرار پارسایان

Ҳамаи шоҳидон ба сӯрати ту ба сӯрату маъонӣ

همه شاهدان به صورت، تو به صورت و معانی

На хилоф аҳд кардам ки ҳадиси ҷуз ту гуфтам

نه خلاف عهد کردم که حدیث جز تو گفتم

Ҳама бар сар забонанд ва ту дар миёни ҷонӣ

همه بر سر زبانند و تو در میان جانی

Агарат ба ҳар ки дунёи бидиҳанд ҳайф бошад

اگرت به هر که دنیا، بدهند حیف باشد

Ва ?герат ба ҳар чаҳ уқбо бихаранд ройгонӣ

وگرت به هر چه عقبی، بخرند رایگانی

Ту назир ман бибинӣу бадӣл ман бигирӣ

تو نظیر من ببینی و بدیل من بگیری

Ивази ту ман наёбам ки ба ҳеҷ кас наМонӣ

عوض تو من نیابم که به هیچ کس نمانی

На аҷаби камоли ҳасанат ки ба сад забон бигӯям

نه عجب کمال حسنت که به صد زبان بگویم

Ки ҳануз пеши зикрати хаҷалами з бе забонӣ

که هنوز پیش ذکرت، خجلم ز بی زبانی

Мадае рафиқи пандам ки назар бар ӯ фикандам

مده ای رفیق! پندم که نظر بر او فکندم

Ту миён мо ндонӣ ки чаҳ меравад наоне

تو میان ما ندانی که چه می‌رود نهانی

Мазан эй аду ба тирам ки бад-ӣн қадар намирам

مزن ای عدو! به تیرم که بدین قَدَر نمیرم

Хабараш бигӯ ки ҷонат бидиҳам ба муждагонӣ

خبرش بگو که جانت، بدهم به مژدگانی

Бути ман чаҳ ҷои Лайлӣ ки бирехт хӯни маҷнӯн

بتِ من چه جای لیلی که بریخت خون مجنون

Агар ин қамар бибинӣ дигар он смр нахонӣ

اگر این قمر ببینی، دگر آن سَمَر نخوانی

Дили дардманди саъдии зи муҳаббати ту хӯн шуд

دلِ دردمندِ سعدی، ز محبت تو خون شد

На ба васл май расонӣ на ба қатл май раҳоне

نه به وصل می‌رسانی، نه به قتل می‌رهانی