Фаррух , сабоҳи он ки ту бар вай назар кунӣ

فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

Фирӯз , рӯзи он ки ту бар вай гузар кунӣ

فیروز، روزِ آن که تو بر وی گذر کنی

Озод , бандае ки буд дар рикоби ту

آزاد، بنده‌ای که بود در رکاب تو

Хуррам , вилоятӣ ки ту онҷо сафар кунӣ

خرم، ولایتی که تو آن جا سفر کنی

Дигари наботро нахирад муштарӣ ба ҳеҷ

دیگر نبات را نخرد مشتری به هیچ

Як бор агар табассум ҳамчун шукр кунӣ

یک بار اگر تَبَسُّمِ همچون شکر کنی

эй офтоби равшан вае соя ҳамЭй

ای آفتابِ روشن و ای سایهٔ همای

Моро нигоҳӣ аз ту тамомаст агар кунӣ

ما را نگاهی از تو تمام است اگر کنی

Ман бо ту дӯстӣу вафо кам наме кунам

من با تو دوستی و وفا کم نمی‌کنم

Чандон ки душманӣу ҷафо бештар кунӣ

چندان که دشمنی و جفا بیش‌تر کنی

Мақдӯр ман сиррӣаст ки дар пояти афканам

مقدور من سَری‌ست که در پایت افکنم

Гар зон ки илтифоти бад-ӣн мухтасар кунӣ

گر زآن که التفات بدین مختصر کنی

Умрӣаст то ба ёди ту шаб рӯз ме кунам

عمری‌ست تا به یاد تو شب روز می‌کنم

Ту хуфтае ки гӯш , ба оҳ саҳар кунӣ ?

تو خفته‌ای که گوش، به آه سحر کنی؟

Доне ки рӯем аз ҳамаи олам ба рӯй туаст

دانی که رویم از همه عالم به روی توست

Зинҳор агар ту рӯй ба рӯе дигар кунӣ

زنهار اگر تو روی به رویی دگر کنی

Гуфтӣ ки дайру зуд ба ҳолат назар кунам

گفتی که دیر و زود به حالت نظر کنم

Оре кунӣ чу бар сари хокам гузар кунӣ

آری کنی چو بر سر خاکم گذر کنی

Шартаст саъдё ки ба майдони ишқи дӯст

شرط است سعدیا که به میدان عشق دوست

Худро ба пеши тири маломат сипар кунӣ

خود را به پیش تیر ملامت سپر کنی

Вази ақли беҳтарати сипарӣ бояд эй ҳаким

وز عقل بهترت سپری باید ای حکیم

То аз хаданги ғамзаи хубон ҳазар кунӣ

تا از خدنگ غمزهٔ خوبان حذر کنی