Шабасту шоҳиду шамъу шаробу ширинӣ

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

Ғаниматаст чунин шаб ки дӯстони бинӣ

غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

Ба шарти он ки миннати бандаи вор дар хизмат

به شرط آن که مَنت بنده‌وار در خدمت

Боистам ту хдоўндўор биншинӣ

بایستم، تو خداوندوار بنشینی

Миёни мо ва шумо аҳд дар азали рафтаи сет

میان ما و شما عهد در ازل رفته‌ست

Ҳазор сол барояд ҳамон нахустинӣ

هزار سال برآید همان نخستینی

Чу сабрам аз ту муяссар намешавад чаҳ кунам

چو صبرم از تو میسر نمی‌شود چه کنم؟

Ба хашм рафтаму бози омадам ба мискинӣ

به خشم رفتم و باز آمدم به مسکینی

Ба ҳукми он ки марои ҳеҷ дӯст чун ту ба даст

به حکم آن که مرا هیچ دوست چون تو به دست

Наёяд ва ту ба аз ман ҳазор бгзинӣ

نیاید و تو به از من هزار بگزینی

Ба рангу буии баҳор эй фақир қонеъ бош

به رنگ و بوی بهار ای فقیر قانع باش

Чу боғбон нагузорад ки себу гули чинӣ

چو باغبان نگذارد که سیب و گل چینی

Тафовутӣ накунадгар турш кунӣ абрӯ

تفاوتی نکند گر ترش کنی ابرو

Ҳазор талх бигӯе ҳануз ширинӣ

هزار تلخ بگویی هنوز شیرینی

Лагом бар сар шерон кунад салобати ишқ

لگام بر سر شیران کند صلابت عشق

Чунон кашад ки шутурро маҳори дарбайниӣ

چنان کشد که شتر را مهار در بینی

з некбахтӣ саъдӣаст пойбанди ғамат

ز نیک‌بختی سعدی‌ست پایبند غمت

Зиҳии кабӯтари мқбл ки сайди шоҳинӣ

زهی کبوتر مقبل که صید شاهینی

Маро шикеб намебошад эй мусулмонон

مرا شکیب نمی‌باشد ای مسلمانان

з рӯй хуб , лаками динкму лии динӣ

ز روی خوب، لَکُمْ دِینُکُمْ وَلِیَ دِینی