Хоҳам андари поиши афтодан чу гӯй

خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

Вар ба чавгонам занад ҳеҷаш магӯӣ

ور به چوگانم زند هیچش مگوی

Бар сари ушшоқи тӯфони гӯи бабор

بر سر عشاق طوفان گو ببار

Дар раҳи муштоқи пайкон гӯ биравӣ

در ره مشتاق پیکان گو بروی

Гар ба доғат мекунад фармони бабр

گر به داغت می‌کُند‌، فرمان ببر

Вар ба дардат мекашад дармони мҷўӣ

ور به دردت می‌کُشد‌، درمان مجوی

Новдони чашми ранҷурони ишқ

ناودان چشم رنجوران عشق

Гар фурӯ резанд хӯн ояд ба ҷӯй

گر فرو ریزند‌، خون آید به جوی

Шод бош эй маҷлиси рӯҳонӣон

شاد باش ای مجلس روحانیان

То ки хӯрд ин май ки ман мастам ба буи

تا که خورد این می که من مستم به بوی

Ҳар ки сўдономаҳи саъдии набшат

هر که سودا‌نامهٔ سعدی نبشت

Дафтари парҳезгорӣ гӯ бишӯй

دفتر پرهیزگاری گو بشوی

Ҳар ки нашунида сет вақте буии ишқ

هر که نشنیده‌ست وقتی بوی عشق

Гӯ ба Ширози ойу хоки ман ббўӣ

گو به شیراز آی و خاک من ببوی