Гуласт он ё саман ё моҳ ё рӯй

گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

Шабаст он ё шабаҳ ё машк ё мӯӣ

شب است آن یا شبه یا مشک یا موی

Лабат донам ки ёқӯтасту тани сим

لبت دانم که یاقوت است و تن سیم

намедонам дилат сангаст ё рӯй

نمی‌دانم دلت سنگ است یا روی

Напиндорам ки дар бустони фирдавс

نپندارم که در بستان فردوس

Бирӯяд чун ту сарвӣ бар лаби ҷӯй

بروید چون تو سروی بر لب جوی

Чаҳ ширини лаби сухангӯе ки оҷиз

چه شیرین‌لب سخنگویی که عاجز

Фурӯ мемонад аз васфати сухангӯӣ

فرو می‌ماند از وصفت سخنگوی

Ба бӯеи алғёс аз мо барояд

به بویی الغیاث از ما برآید

Ки эй бод аз куҷо оварадӣ ин буи

که ای باد از کجا آوردی این بوی

Ало эй тарки отшрўии соқӣ

الا ای ترک آتشروی ساقی

Ба оби бодаи ақл аз ман фурӯи шӯй

به آب باده عقل از من فرو شوی

Чаҳ шаҳрошӯбӣ эй дилбанди худрой

چه شهرآشوبی ای دلبند خودرای

Чаҳ базми ороӣ эй гулбарги худрӯй

چه بزم‌آرایی ای گلبرگ خودروی

Чу дар майдон ишқ афтодӣ эй дил

چو در میدان عشق افتادی ای دل

Бибояд бӯданати саргашта чун гӯй

بباید بودنت سرگشته چون گوی

Дилогар ошиқӣ май сӯз ва май соз

دلا گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز

Тногар толибӣ мепресс ва май пўӣ

تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی

Дар ин раҳ ҷон бидиҳ ё тарки мо гир

در این ره جان بده یا ترک ما گیر

Бар ин дар сари буна ё ғайри мо ҷӯй

بر این در سر بنه یا غیر ما جوی

Бидонадишон маломат ме кунандам

بداندیشان ملامت می‌کنندم

Ки то чанд эҳтимоли ёри бдхўӣ

که تا چند احتمال یار بدخوی

Маҳоласт ин ки тарки дӯсти ҳаргиз

محال است این که ترک دوست هرگز

Бигӯед саъдӣ эй душмани ту май гӯй

بگوید سعدی ای دشمن تو می‌گوی