Агарам ҳаёти бахшеи вгрми ҳалоки хоҳӣ

اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

Сари бандагӣ ба ҳикмати бунаам ки подшоҳӣ

سر بندگی به حُکمت بنهم که پادشاهی

Ман агар ҳазор хизмати бикунами гуноҳкорам

من اگر هزار خدمت بکنم گناهکارم

Ту ҳазор хӯн ноҳақ бикунӣ ва бе гуноҳӣ

تو هزار خون ناحق بکنی و بی گناهی

Ба касе наме тавонам ки шикоят аз ту хонам

به کسی نمی‌توانم که شکایت از تو خوانم

Ҳамаи ҷониб ту хоҳанд ва ту он кунӣ ки хоҳӣ

همه جانب تو خواهند و تو آن کنی که خواهی

Ту ба офтоби Монии зи камоли ҳасани талъат

تو به آفتاب مانی ز کمال حسن طلعت

Ки назар наметавонад ки ббиндти кмоҳӣ

که نظر نمی‌تواند که ببیندت کماهی

Ман агар чунон ки наҳйаст назар ба дӯст кардан

من اگر چنان که نهی است نظر به دوست کردن

Ҳамаи умр тавба кардам ки нигарадам аз муноҳӣ

همه عمر توبه کردم که نگردم از مناهی

Ба худоӣ агар ба дардам бикашӣ ки барнагардам

به خدای اگر به دردم بکشی که برنگردم

Касе аз ту чун гурезад ки тўоши гурезгоҳӣ

کسی از تو چون گریزد که تواش گریزگاهی

Манам эйнигору чашмӣ ки дар интизори рӯят

منم ای نگار و چشمی که در انتظار رویت

Ҳама шаб нахуфт мискин ва бихуфт мурғу моҳӣ

همه شب نخفت مسکین و بخفت مرغ و ماهی

Вагар ин шаби дарозами бикашад дар орзӯят

و گر این شب درازم بکشد در آرزویت

На аҷаб ки зиндаи гирдам ба насими субҳгоҳӣ

نه عجب که زنده گردم به نسیم صبحگاهی

Ғами ишқ агар бакӯшам ки з дӯстон бапушам

غم عشق اگر بکوشم که ز دوستان بپوشم

Суханон сўзнокам бидиҳад бар он гувоҳӣ

سخنان سوزناکم بدهد بر آن گواهی

Хизрӣ чу калаки саъдии ҳамаи рӯз дар саёҳат

خضری چو کلک سعدی همه روز در سیاحت

На аҷабгар оби ҳайвон ба даройад аз сиёҳӣ

نه عجب گر آب حیوان به درآید از سیاهی