Ин буии рӯҳпарвар аз он хуй дилбар аст
این بوی روحپرور از آن خوی دلبر است
Венаи оби зиндагонӣ аз он ҳавз кавсар аст
وین آب زندگانی از آن حوض کوثر است
эй боди бӯстони магарати нофа дар миён
ای باد بوستان مگرت نافه در میان؟
Ваии мурғи ошнои магарати нома дар пар аст
وی مرغ آشنا مگرت نامه در پَر است؟
Буи биҳишт мегузарад ё насими дӯст
بوی بهشت میگذرد یا نسیم دوست؟
ё корвони субҳ ки гетӣ мунаввар аст
یا کاروان صبح؟ که گیتی مُنَوّر است
Ин қосид аз кадом заминаст машки буи
این قاصد از کدام زمین است مشکبوی؟
Венаи нома дар чаҳ дошт ки унвон муаттараст
وین نامه در چه داشت؟ که عنوان معطرست
Бар роҳи боди авд дар оташ ниҳода анд
بر راه باد عود در آتش نهادهاند؟
ё худ дар он замин ки туе хок анбар аст
یا خود در آن زمین که تویی، خاکْ عنبر است؟
Бозоу ҳалқа бар дар риндони шавқи зан
بازآ و حلقه بر در رندان شوق زن
Косҳобро ду дида чу мсмор бар дар аст
کاصحاب را دو دیده چو مِسمار بر در است
Бозо ки дар фироқи ту чашми умедвор
بازآ که در فراق تو چشم امیدوار
Чун гӯши рӯзаи дор бар аллоҳ Акбар аст
چون گوش روزهدار بر اللهُ اکبر است
Доне ки чун ҳаме гузаронем рӯзгор
دانی که چون همی گذرانیم روزگار؟
Рӯзӣ ки бету мегузарад рӯз маҳшар аст
روزی که بی تو میگذرد روز محشر است
Гуфтеми ишқро ба сабурӣ даво кунем
گفتیم عشق را به صبوری دوا کنیم
Ҳар рӯзи ишқи бештару сабр камтар аст
هر روز عشق بیشتر و صبر کمتر است
Сӯрати зи чашми ғоибу ахлоқ дар назар
صورت ز چشم غایب و اخلاق در نظر
Дидор дар ҳиҷобу маъонӣ баробар аст
دیدار در حجاب و معانی برابر است
Дар нома низ чанд бгнҷди ҳадиси ишқ
در نامه نیز چند بگنجد حدیث عشق؟
Кӯтаҳ кунам ки қиссаи мо кор дафтар аст
کوته کنم که قصهٔ ما کارِ دفتر است
Ҳамчун дарахти бодияи саъдӣ ба барқи шавқ
همچون درختِ بادیه، سعدی به برق شوق
Сӯзону миваи суханаш ҳамчунон тар аст
سوزان و میوهٔ سخنش همچنان تَر است
Оре хушаст вақти ҳарифон ба буии авд
آری خوش است وقت حریفان به بوی عود
Ваз сӯз ғофиланд ки дар ҷон миҷмар аст
وز سوز غافلند که در جانِ مِجْمَر است