Фарёди ман аз фироқ ёр аст

فریاد من از فراق یار است

ВоФғони ман аз ғам нигор аст

وافغان من از غم نگار است

Бе рӯй чу моҳи он нигорин

بی روی چو ماه آن نگارین

Рухсораи ман ба хӯн нигор аст

رخسارهٔ من به خون نگار است

Хӯни ҷигарами зи фурқати ту

خون جگرم ز فرقت تو

Аз дидаи равона дар канор аст

از دیده روانه در کنار است

Дарди дили ман зи ҳади гузаштаи сет

درد دل من ز حد گذشته‌ست

Ҷонами зи фироқ беқарор аст

جانم ز فراق بی‌قرار است

Касро зи ғами ман огаҳӣ нест

کس را ز غم من آگهی نیست

Оўх ки ҷаҳон на пойдор аст

آوخ که جهان نه پایدار است

Аз дасти замона дар азобам

از دست زمانه در عذابم

Зон ҷону дилами ҳаме Фкор аст

زان جان و دلم همی فکار است

Саъдӣ чаҳ кунӣ шикоят аз дӯст

سعدی چه کنی شکایت از دوست

Чун шодӣу ғам на барқарор аст

چون شادی و غم نه برقرار است