Дида аз дидори хубон баргирафтан мушкиласт
دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
Ҳар ки моро ин насиҳат мекунад бе ҳосиласт
هر که ما را این نصیحت میکند بیحاصلست
Ёри зебогар ҳазорат ваҳшат аз вай дар диласт
یار زیبا گر هزارت وحشت از وی در دلست
Бомдодон рӯй ӯ дидани сабоҳи мқблст
بامدادان روی او دیدن صباح مقبلست
Он ки дар чоҳи занхдонаши дили бечорагон
آن که در چاه زنخدانش دل بیچارگان
Чун малики маҳбӯс дар зиндон чоҳ Бобуласт
چون ملک محبوس در زندان چاه بابلست
Пеш аз ин ман даъвӣ парҳезгорӣ кардамӣ
پیش از این من دعوی پرهیزگاری کردمی
Боз мегӯям ки ҳар даъвӣ ки кардам ботиласт
باز میگویم که هر دعوی که کردم باطلست
Заҳри наздики хирадмандон агар чаҳ қотиласт
زهر نزدیک خردمندان اگر چه قاتلست
Чун зи дасти дӯст майгирӣ шифоӣ оҷиласт
چون ز دست دوست میگیری، شفای عاجلست
Ман қадами берун наме ёрами ниҳод аз кӯии дӯст
من قدم بیرون نمییارم نهاد از کوی دوست
Дӯстон маъзӯр доредам ки поем дар гуласт
دوستان معذور داریدم که پایم در گِلست
Бош то девонаи гўиндми ҳамаи фарзонагон
باش تا دیوانه گویندم همه فرزانگان
Тарк ҷон натавон гирифтан то ту гӯйӣ оқиласт
تَرک جان نتوان گرفتن تا تو گویی عاقلست
Он ки мегуяд назар дар сӯрат хубон хатост
آن که میگوید نظر در صورت خوبان خطاست
ӯ ҳамин сӯрат ҳаме бинад з маънӣ ғофиласт
او همین صورت همی بیند ز معنی غافلست
Сорибони оҳистаи рони короми ҷон дар маҳмиласт
ساربان! آهسته ران کآرام جان در محملست
Чорпоёни бор бар пуштанд ва моро бар диласт
چارپایان بار بر پشتند و ما را بر دلست
Гар ба сад манзил фироқ уфтад миёни моу дӯст
گر به صد منزل فراق افتد میان ما و دوست
Ҳамчунонаш дар миёни ҷон ширин манзиласт
همچنانش در میان جانِ شیرین منزلست
Саъдӣ осонаст бо ҳар кас гирифтани дӯстӣ
سعدی! آسانست با هر کس گرفتن دوستی
Лек чун пайванд шуд хуи боз кардан мушкиласт
لیک چون پیوند شد خو باز کردن مشکلست