Корам чу зулфи ёри парешон ва дарҳамаст
کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است
Пуштам ба сони абрӯии дилдори прхмст
پشتم بهسان ابروی دلدار پرخَم است
Ғами шарбатии зи хӯни дилам нӯш кард ва гуфт
غم شربتی ز خون دلم نوش کرد و گفت
Ин шодӣ касе ки дар ин давр хуррамаст
«این شادی کسی که در این دور خُرم است»
Танҳо дил манаст гирифтор дар ғамон
تنها دل منست گرفتار در غمان
ё худ дар ин замонаи дил шодмон камаст
یا خود در این زمانه دل شادمان کم است
Зини сон ки медиҳад дил ман дод ҳар ғамӣ
زینسان که میدهد دل من دادِ هر غمی
Инсофи малики олам ишқаш мусалламаст
انصاف ملک عالم عشقش مسَلم است
Донеи хаёл рӯй ту дар чашми ман чаҳ гуфт
دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت؟
Оё чаҳ ҷост ин ки ҳамаи рӯза бо намаст
آیا چه جاست این که همه روزه با نم است
Хоҳӣ чу рӯзи равшани донеи ту ҳоли ман
خواهی چو روز روشن دانی تو حال من
Аз тира шаб бипурс ки ӯ низ муҳаррамаст
از تیرهشب بپرس که او نیز محرم است
эй кошкӣ миёни мнстӣу дилбарам
ای کاشکی میان مناستی و دلبرم
Пайвандии ин чунин ки миёни ман ва ғамаст
پیوندی این چنین که میان من و غماست