Бар ман ки сабӯҳӣ задаам хирқа ҳаром аст

بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

эй маҷлисёни роҳи харобот кадом аст

ای مجلسیان راه خرابات کدام است

Ҳар кас ба ҷаҳони хурраме пеш гирифтанд

هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند

Моро ғамат эй моҳи парии чеҳра тамом аст

ما را غمت ای ماه پری‌چهره تمام است

Бархез ки дар соя сарвӣ биншинем

برخیز که در سایهٔ سروی بنشینیم

Конҷо ки ту биншинӣ бар сарв қиём аст

کانجا که تو بنشینی بر سرو قیام است

Доми дили соҳиби нзронт хам гесуаст

دام دل صاحب نظرانت خم گیسوست

Ваон холи биногваши магари дона дом аст

وان خال بناگوش مگر دانهٔ دام است

Бо чун ту ҳарифӣ ба чунин ҷой дар ин вақт

با چون تو حریفی به چنین جای در این وقت

Гар бода хӯрам хамри биҳиштӣ на ҳаром аст

گر باده خورم خمر بهشتی نه حرام است

Бо мӯҳтасиб шаҳр бигӯед ки зинҳор

با محتسب شهر بگویید که زنهار

Дар маҷлиси мо санги миндоз ки ҷом аст

در مجلس ما سنگ مینداز که جام است

Ғайрат нагузорад ки бигӯям ки марои кишт

غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت

То халқ ндонанд ки маъшуқа чаҳ ном аст

تا خلق ندانند که معشوقه چه نام است

Дардо ки бпхтим дар ин сӯз наоне

دردا که بپختیم در این سوز نهانی

Ваонро хабар аз оташ мо нест ки хом аст

وان را خبر از آتش ما نیست که خام است

Саъдӣ мабар андеша ки дар коми наҳангон

سعدی مبر اندیشه که در کام نهنگان

Чун дар назари дӯсти нишинии ҳама ком аст

چون در نظر دوست نشینی همه کام است