Имшаб ба ростии шаби мо рӯз равшан аст

امشب به راستی شب ما روز روشن است

Иди висоли дӯсти алии рағм душман аст

عید وصال دوست علی رغم دشمن است

Бод биҳишт мегузарад ё насими боғ

باد بهشت می‌گذرد یا نسیم باغ

ё накҳати даҳони ту ё буи лодан аст

یا نکهت دهان تو یا بوی لادن است

Ҳаргиз набошад аз тану ҷонати азизтар

هرگز نباشد از تن و جانت عزیزتر

Чашмам ки дар сарасту равонам ки дар тан аст

چشمم که در سرست و روانم که در تن است

Гардани нуҳум ба хизмат ва гӯшт кунам ба қавл

گردن نهم به خدمت و گوشت کنم به قول

То хотирами муъаллақи он гӯш ва гардан аст

تا خاطرم معلق آن گوش و گردن است

эй подшоҳи сояи зи дарвеши вомгир

ای پادشاه، سایه ز درویش وامَگیر

Ночори хӯшаи чин буд он ҷо ки хирман аст

ناچار خوشه چین بود آن جا که خرمن است

Давр аз ту дар ҷаҳони фарохам маҷол нест

دور از تو در جهان فراخم مجال نیست

Олам ба чашми танги дилони чашм сӯзан аст

عالم به چشم تنگ دلان چشم سوزن است

Ошиқ гурехтани натавонад ки дасти шавқ

عاشق گریختن نتواند که دست شوق

Ҳар ҷо ки меравад мутаъаллиқ ба доман аст

هر جا که می‌رود متعلق به دامن است

Ширин ба дар намеравад аз хона бе рақиб

شیرین به در نمی‌رود از خانه بی رقیب

Донад шукр ки дафъи магас бодбизн аст

داند شکر که دفع مگس بادبیزن است

Ҷаври рақибу сарзаниши аҳли рӯзгор

جور رقیب و سرزنش اهل روزگار

Бо ман ҳамон ҳикояти гови дуҳул зан аст

با من همان حکایت گاو دهل‌زن است

Бозони шоҳро ҳасад ояд бад-ӣни шикор

بازان شاه را حسد آید بدین شکار

Кони шоҳбозро дили саъдӣ нишеман аст

کان شاهباز را دل سعدی نشیمن است

Қалби рақиқ чанд бипушади ҳадиси ишқ

قلب رقیق چند بپوشد حدیث عشق

Ҳарчи он ба обгина бапушӣ мубин аст

هرچ آن به آبگینه بپوشی مبیَّن است