Ин боди баҳор бӯстонаст ?

این باد بهار بوستان است؟

ё буии висол дӯстонаст ?

یا بوی وصالِ دوستان است؟

Дил май баради ин хати нигорин

دل می‌برد این خط نگارین

Гӯйии хат рӯй длстон аст

گویی خط روی دلستان است

эй мурғ ба доми дили гирифтор

ای مرغ به دام دل گرفتار

Бозоӣ ки вақт ошён аст

بازآی که وقت آشیان است

Шабҳо ман ва шамъ ме гудозем

شب‌ها من و شمع می‌گدازیم

Инаст ки сӯзи ман ниҳон аст

این است که سوز من نهان است

Гӯшами ҳамаи рӯз аз интизорат

گوشم همه روز از انتظارت

Бар роҳу назар бар остон аст

بر راه و نظر بر آستان است

Вари бонг муаззинӣ меед

ور بانگ مؤذنی میاید

Гӯям ки дароӣ корвон аст

گویم که دَرای کاروان است

Бо он ҳамаи душманӣ ки кардӣ

با آن همه دشمنی که کردی

Бозоӣ ки дӯстӣ ҳамон аст

بازآی که دوستی همان است

Бо қӯти бозувони ишқат

با قوت بازوان عشقت

Сарпанҷаи сабр нотавон аст

سرپنجهٔ صبر ناتوان است

Безории дӯстони дмсоз

بیزاری دوستان دمساز

Тафреқи миёни ҷисм ва ҷон аст

تفریق میان جسم و جان است

Нолидани дардноки саъдӣ

نالیدن دردناک سعدی

Бар даъвии дӯстӣ баён аст

بر دعوی دوستی بیان است

Оташ ба не қалам дарандохт

آتش به نی قلم درانداخت

Венаи ҳбр ки меравад духон аст

وین حِبْر که می‌رود دُخان است