Чаҳ рӯйаст он ки пеш корвон аст

چه روی است آن که پیشِ کاروان است؟

Магари шамъӣ ба даст сорўон аст

مگر شمعی به دستِ ساروان است؟

Сулаймонаст гӯйӣ дар иморӣ

سلیمان است گویی در عماری

Ки бар боди сабои тахташ равон аст

که بر بادِ صبا تختش روان است

Ҷамоли моҳи пайкар бар баландӣ

جمالِ ماه‌پیکر بر بلندی

Бидон монад ки моҳ осмон аст

بدان مانَد که ماهِ آسمان است

Биҳиштии сӯратӣ дар ҷўФи маҳмил

بهشتی‌صورتی در جوفِ محمل

Чу бурҷии коФтобш дар миён аст

چو برجی کآفتابش در میان است

Худовандони ақли ин турфаи бенанд

خداوندانِ عقل این طرفه بینند

Ки хуршедӣ ба зер соябон аст

که خورشیدی به زیرِ سایبان است

Чу нилӯфар дар обу меҳр дар меғ

چو نیلوفر در آب و مِهر در میغ

Парии рух дар ниқоб парниён аст

پری‌رخ در نقابِ پرنیان است

з рӯй кори ман бурқаъ барандохт

ز رویِ کارِ من برقع برانداخت

Ба як бори он ки дар бурқаъ ниҳон аст

به یک بار، آن که در برقع نهان است

Шутур пешӣ гирифт аз ман ба рафтор

شتر پیشی گرفت از من به رفتار

Ки бар ман беш аз ӯ бор гарон аст

که بر من بیش از او بارِ گران است

Зиҳии андаки вафои сусти паймон

زهی اندک وفای سست‌پیمان

Ки он сангини дил номеҳрбон аст

که آن سنگین‌دلِ نامهربان است

Турогар дӯстӣ бо мо ҳамин буд

تو را گر دوستی با ما همین بود

Вафои моу аҳди мо ҳамон аст

وفایِ ما و عهدِ ما همان است

Бидор эй сорибони охири замонӣ

بدار ای ساربان آخر زمانی

Ки аҳди васлро охрзмон аст

که عهدِ وصل را آخرزمان است

Вафо кардем ва бо мо ғдр карданд

وفا کردیم و با ما غدر کردند

Бирав саъдӣ ки ин подош он аст

برو سعدی که این پاداشِ آن است

Надонистӣ ки дар поёни перӣ

ندانستی که در پایانِ پیری

На вақти панҷа кардан бо ҷавон аст

نه وقتِ پنجه کردن با جوان است