Магари насими саҳари буии зулф ёр манаст

مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

Ки роҳати дили ранҷур беқарор манаст

که راحت دل رنجور بی‌قرار منست

Ба хоб дар наравад чашми бахти ман ҳамаи умр

به خواب در نرود چشم بخت من همه عمر

Гараш ба хоби бубинам ки дар канор манаст

گرش به خواب ببینم که در کنار منست

Агар муъоинаи байнам ки қасд ҷон дорад

اگر معاینه بینم که قصد جان دارد

Ба ҷони музоиқа бо дӯстон на кор манаст

به جان مضایقه با دوستان نه کار منست

Ҳақиқати он ки на дар хӯрд ӯст ҷони азиз

حقیقت آن که نه در خورد اوست جان عزیز

Валек дархури имкон ва иқтидор манаст

ولیک درخور امکان و اقتدار منست

На ихтиёр манаст ин мъомлти лекин

نه اختیار منست این معاملت لیکن

Ризои дӯсти мақдам бар ихтиёр манаст

رضای دوست مقدم بر اختیار منست

Агар ҳазор ғамаст аз ҷафоӣ ӯ бар дил

اگر هزار غمست از جفای او بر دل

Ҳануз банда ӯем ки ғмгсор манаст

هنوز بنده اویم که غمگسار منست

Даруни хилвати мо ғайр дар наме гунҷад

درون خلوت ما غیر در نمی‌گنجد

Бирав ки ҳар ки на ёр манаст бор манаст

برو که هر که نه یار منست بار منست

Ба лолаи зор ва гулистон намеравад дили ман

به لاله‌زار و گلستان نمی‌رود دل من

Ки ёди дӯсти гулистону лола зор манаст

که یاد دوست گلستان و لاله‌زار منست

Сетгарои дил саъдӣ бсухт дар талабат

ستمگرا دل سعدی بسوخت در طلبت

Дилат насӯхт ки мискин умедвор манаст

دلت نسوخت که مسکین امیدوار منست

Вагар мурод ту инаст бе Муродии ман

و گر مراد تو اینست بی‌مرادی من

Тафовутӣ накунад чун мурод ёр манаст

تفاوتی نکند چون مراد یار منست