Сармаст даромад аз дирами дӯст
سرمست درآمد از درم دوست
Лаби хандаи занон чу ғунча дар пӯст
لب خندهزنان چو غنچه در پوست
Чун дидамаш он рухи нигорин
چون دیدمش آن رخ نگارین
Дар худ ба ғалат шудам ки ин ӯст
در خود به غلط شدم که این اوست
Ризвон дар хулд боз карданд
رضوان در خلد باز کردند
Каз атри машоми рӯҳ хуш бӯаст
کز عطر مشام روح خوشبوست
Пеши қадамаш ба сари давидам
پیش قدمش به سر دویدم
Дар пои Фтодмш ки эй дӯст
در پای فتادمش که ای دوست
Як бора ба тарк мо бигуфтӣ
یک باره به ترک ما بگفتی
Зинҳор нагӯйӣ ин на некӯаст
زنهار نگویی این نه نیکوست
Бар ман ки дилам чу шамъ яктост
بر من که دلم چو شمع یکتاست
Пероҳани ғам чу шамъ даҳ туаст
پیراهن غم چو شمع دَهتوست
Чашмаш ба киришма гуфт бо ман
چشمش به کرشمه گفت با من
Дар наргиси масти ман чаҳ оҳӯаст
در نرگس مست من چه آهوست؟
Гуфтам ҳама некуӣаст лекин
گفتم همه نیکوییست لیکن
Инаст ки бевафоу бдхўст
این است که بیوفا و بدخوست
Бишинав нафасии дуои саъдӣ
بشنو نفسی دعای سعدی
Гарчи ҳама оламат дуъогӯаст
گر چه همه عالمت دعاگوست