Кас ба чашмам дар намеояд ки гӯям мисл ӯст

کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست

Худ ба чашми ошиқон сӯрат набандад мисли дӯст

خود به چشم عاشقان صورت نبندد مثل دوست

Ҳар ки бо мисатон нишинад тарк мастурӣ кунад

هر که با مستان نشیند ترک مستوری کند

Обрӯии никномон дар харобот об ҷӯаст

آبروی نیکنامان در خرابات آب جوست

Ҷузи худовандони маъниро нғлтонди самоъ

جز خداوندان معنی را نغلطاند سماع

Аввалати мағзӣ бибояд то буруни оеи зи пӯст

اولت مغزی بباید تا برون آیی ز پوست

Бандаам гӯи тоҷи хоҳӣ бар серум на ё табар

بنده‌ام گو تاج خواهی بر سرم نه یا تبر

Ҳар чаҳ пеш ошиқон ояд з маъшӯқон накӯаст

هر چه پیش عاشقان آید ز معشوقان نکوست

Ақли борӣ хусравӣ мекард бар малики вуҷӯд

عقل باری خسروی می‌کرد بر ملک وجود

Боз чун Фарҳоди ошиқ бар лаб ширин ӯст

باز چون فرهاد عاشق بر لب شیرین اوست

Анбарин чавгони зулфашрогар астқсо кунӣ

عنبرین چوگان زلفش را گر استقصا کنی

Зер ҳар мӯеи дилии бинӣ ки саргардон чу гӯаст

زیر هر مویی دلی بینی که سرگردان چو گوست

Саъдёи чандон ки хоҳӣ гуфт васф рӯй ёр

سعدیا چندان که خواهی گفت وصف روی یار

Ҳасани гул беш аз қиёси булбули бсёргўст

حسن گل بیش از قیاس بلبل بسیارگوست