Субҳӣ муборакаст назар бар ҷамоли дӯст

صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست

Бар хӯрдан аз дарахти умеди висоли дӯст

بر خوردن از درخت امید وصال دوست

Бахтам нахуфта буд ки аз хоби бомдод

بختم نخفته بود که از خواب بامداد

Бархестам ба толеъи фархундаи фоли дӯст

برخاستم به طالع فرخنده‌فال دوست

Аз дили буруни шӯ эй ғами дунёу охират

از دل برون شو ای غم دنیا و آخرت

ё хонаи ҷои рахт буд ё маҷоли дӯст

یا خانه جای رَخْت بُوَد یا مجال دوست

Хоҳам ки бехи суҳбати ағёри бркнм

خواهم که بیخ صحبت اغیار برکنم

Дар боғи дил раҳо накунам ҷузи ниҳоли дӯст

در باغ دل رها نکنم جز نهال دوست

Ташриф дод ва рафт надонам зи бихўдӣ

تشریف داد و رفت ندانم ز بیخودی

Кин дӯст буд дар назарам ё хаёли дӯст

کاین دوست بود در نظرم یا خیال دوست

Ҳушам намонад ва ақл бирафт ва сухан набаст

هوشم نماند و عقل برفت و سخن نبست

Мқбл касе ки маҳв шавад дар камоли дӯст

مقبل کسی که محو شود در کمال دوست

Саъдӣ ҳиҷоб нест ту ойӣнаи поки дор

سعدی حجاب نیست تو آیینه پاک دار

Знгорхўрдаҳ чун бинмоед ҷамоли дӯст

زنگارخورده چون بنماید جمال دوست