Хусрави ман чун ба боргоҳ барояд
خسرو من چون به بارگاه برآید
Наърау фарёд аз сипоҳ барояд
نعره و فریاد از سپاه برآید
Ошиқи содиқи зи хон ва мон бигурезад
عاشق صادق ز خان و مان بگریزد
Марди тавонгари зи мол ва ҷоҳ барояд
مرد توانگر ز مال و جاه برآید
Бар сари кӯяш назора кун ки ҳазорон
بر سر کویش نظاره کن که هزاران
Юсуфи мисрии зи қаър чоҳ барояд
یوسف مصری ز قعر چاه برآید
Субҳ чунон содиқаст дар талаб ӯ
صبح چنان صادق است در طلب او
Каз ҳавас рӯй ӯ пагоҳ барояд
کز هوس روی او پگاه برآید
Савмиъаи дорон чу ( гарм зотш ӯйанд )
صومعه داران چو........
Аз ҳамагон воФзиҳтоаҳ барояд
از همگان وافضیحتاه برآید
Ғамза ӯ маст ва ( анҳди ҳама бар банд )
غمزهٔ او مست و.........
Ҳар ки бурун ояд аз ( паноҳ ) барояд
هر که برون آید از (پناه) برآید
Гар ба мисли дайртар зи хоби бхизд
گر به مثل دیرتر ز خواب بخیزد
Субҳ дар он рӯз чоштгоҳ барояд
صبح در آن روز چاشتگاه برآید
Оинагар акс ӯ з давр бибинад
آینه گر عکس او ز دور ببیند
Аз дили сангаши ҳазор оҳ барояд
از دل سنگش هزار آه برآید
Мурда агар ёд ӯ кунад ба дили хок
مرده اگر یاد او کند به دل خاک
Бар сари хокаши басӣ гиёҳ барояд
بر سر خاکش بسی گیاه برآید
Сабр кун эй дил ( ки дар висоли чунин ёр )
صبر کن ای دل.........
Кор барояд чу сол ва моҳ барояд
کار برآید چو سال و ماه برآید
Чун зи сари ишқ ӯ кунанд гуноҳӣ
چون ز سرّ عشق او کنند گناهی
Буии ибодат азон гуноҳ барояд
بوی عبادت از آن گناه برآید
эй дили саъдӣ на ( дайри ҷӯ ва на масҷид )
ای دل سعدی نه.........
Саҷда кун онҷо ки ( рӯй моҳ барояд )
سجده کن آنجا که.........