Ҳар шабӣ бо дилӣ ва сад зорӣ

هر شبی با دلی و صد زاری

Манаму оби чашму бедорӣ

منم و آب چشم و بیداری

Бнмондсти об дар ҷигарам

بنماندست آب در جگرم

Бас ки чашмам кунад гуҳарборӣ

بس که چشمم کند گهرباری

Дили ту аз куҷоу ғами зи куҷо ?

دل تو از کجا و غم ز کجا؟

Ту чаҳ доне ки чист ғмхўорӣ ?

تو چه دانی که چیست غمخواری؟

Огаҳ аз ҳоли ман шӯии онгоҳ

آگه از حال من شوی آنگاه

Ки чу ман як шабӣ ба рӯзи оре

که چو من یک شبی به روز آری