Ҳолам аз шарҳи ғамати афсонаи ист

حالم از شرح غمت افسانه(ایست)

Чашмам аз акси рахти бтхонаҳи ист

چشمم از عکس رخت بتخانه(ایست)

Ҳар куҷои бадгавҳарӣ дар оламаст

هر کجا بدگوهری در عا(لمست)

Дар канори ончунон дурдонаи ист

در کنار آنچنان دردانه(ایست)

Бар умеди зулф чун занҷири ту

بر امید زلف چون ز(نجیر تو)

эй басои оқил ки чун девонаи ист

ای بسا عاقل که چون (دیوانه‌ایست)

Гуфтам ӯро ин чаҳ зулф ( ӣ пар хамаст )

گفتم او را این چه زلفـ.........

Гуфт ҳони фии алҷмлаҳ дар ( он шонаи ист )

گفت هان فی‌الجمله در.........

Аз лабаши як нуктае ( баҳрӣ марост )

از لبش یک نکته‌ای.........

Вази хамаши як қатрае паймонаи ист

وز خمش یک قطره‌ای (پیمانه‌ایست)

Бо фурӯғи офтоби ҳасан ӯ

با فروغ آفتاب حسـ(ـن او)

Шамъи гардуни камтар аз парвонаи ист

شمع گردون کمتر از (پروانه‌ایست)

Нознинои рух чаҳ май пӯшии зи ман

نازنینا رخ چه می‌پو(شی ز من)

Охири ин мискин кам аз бегонаи ист

آخر این مسکین کم (از بیگانه‌ایست)

Аз бути озр ҳикоятҳо кунанд

از بت آزر حکایت‌ها کنـ(ـند)

Бут худ инаст аз ( буриши бтхонаҳи ист )

بت خود این است از.........

Дил на ҷои тести охир чун кунам

دل نه جای توست آخر چـ(ـون کنم)

Дар ҷаҳонами худ ҳамин вайронаи ист

در جهانم خود همین (ویرانه‌ایست)

Ин на дил хонанд кин ( сон шарҳааст )

این نه دل خوانند کیـ.........

Ин на ишқаст аз ( ҷафои алвонаи ист )

این نه عشق است از.........