Дар чашм ман омад он сеӣ сарви баланд

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

Брбўди дилами зи даст ва дар пои афканд

بربود دلم ز دست و در پای افکند

Ин дидаи шӯх май баради дил ба каманд

این دیدهٔ شوخ می‌برد دل به کمند

Хоҳӣ ки ба кас дил надиҳӣ дида бабанд

خواهی که به کس دل ندهی دیده ببند