Яке аз вузаро маъзул шуд ва ба ҳалқа даравишон даромад . Асари баракати суҳбати эшон дар ӯ сироят карду ҷамъияти хотираш даст дод . Малики бори дигар бар ӯ дил хуш кард ва амал фармуд . Қабулаш наомад ва гуфт : маъзулӣ ба назд хирадмандони беҳтар ки машғӯлӣ .
یکی از وزرا معزول شد و به حلقهٔ درویشان درآمد. اثر برکتِ صحبتِ ایشان در او سرایت کرد و جمعیّتِ خاطرش دست داد. مَلِک بار دیگر بر او دل خوش کرد و عمل فرمود. قبولش نیامد و گفت: معزولی به نزد خردمندان بهتر که مشغولی.
Онон ки ба кунҷ офият бинишастанд
آنان که به کنجِ عافیت بنشستند
Дандони сагу даҳони мардуми бастанд
دندانِ سگ و دهانِ مردم بستند
Коғази бдриднд ва қалам бишикастанд
کاغذ بدَریدند و قلم بشکستند
Вази дасти забони ҳарфи гирони растанад
وز دستِ زبانِ حرفگیران رستند
Малики гуфто : ҳар оинаи моро хирадмандии кофӣ бояд ки тадбири мамлакатро бшоид . Гуфт : эй малики нишони хирадманди кофии ҷуз он нест ки ба чунин корҳо тани надиҳад .
ملک گفتا: هر آینه ما را خردمندی کافی باید که تدبیرِ مملکت را بشاید. گفت: ای ملک نشانِ خردمند کافی جز آن نیست که به چنین کارها تن ندهد.
эй бар ҳамаи мурғон аз он шараф дорад
همای بر همه مرغان از آن شرف دارد
Ки устихон хӯрд ва ҷонвар ниёзорад
که استخوان خورد و جانور نیازارد
Сияҳи гӯшро гуфтанд : туро мулозимати суҳбати шер ба чаҳ ваҷҳ ихтиёр афтод ? гуфт : то фазла сайдаш мехӯраму зи шари душманон дар паноҳи савлат ӯ зиндагонӣ мекунам . Гуфтандаш : акнӯн ки ба зилли ҳимояташ дар омадӣ ва ба шукри неъматаш эътироф кардӣ , чаро наздиктар ниёе то ба ҳалқаи хосонт дар орад ва аз бандагони мухлисати шуморад ? гуфт : ҳамчунон аз бтш ӯ эмин нестам .
سیهگوش را گفتند: تو را ملازمتِ صحبتِ شیر به چه وجه اختیار افتاد؟ گفت: تا فضلهٔ صیدش میخورم و ز شرِّ دشمنان در پناهِ صولتِ او زندگانی میکنم. گفتندش: اکنون که به ظلِّ حمایتش در آمدی و به شکرِ نعمتش اعتراف کردی، چرا نزدیکتر نیایی تا به حلقهٔ خاصانت در آرد و از بندگانِ مخلصت شمارد؟ گفت: همچنان از بَطْشِ او ایمن نیستم.
Агар сад соли габр оташ фурӯзад
اگر صد سال گَبْر آتش فروزد
Агар як дам дар ӯ уфтад бисӯзад
اگر یک دم در او افتد بسوزد
Уфтад ки надими ҳазрати султонро зар бияёд ва бошад ки сар баравад ва ҳукамо гуфтаанд : аз тлўни табъи подшоҳон бар ҳазар бояд бӯдан ки вақте ба саломӣ биринҷанду дигари вақт ба дашномӣ халъат диҳанд ва овардаанд ки зарофат бисёр кардани ҳунар надимонасту айби ҳакямон .
افتد که ندیم حضرتِ سلطان را زر بیاید و باشد که سر برود و حکما گفتهاند: از تلوّنِ طبعِ پادشاهان بر حذر باید بودن که وقتی به سلامی برنجند و دیگر وقت به دشنامی خلعت دهند و آوردهاند که ظرافتِ بسیار کردن هنرِ ندیمان است و عیبِ حکیمان.
Ту бар сари қадар хештан бошу виқор
تو بر سرِ قدرِ خویشتن باش و وقار
Бозӣу зарофат ба надимон бигзор
بازیّ و ظرافت به ندیمان بگذار