Яке аз мулӯк араб шунидам ки мутаъаллиқонро ҳаме гуфт : марсуми фалонро чндонкаҳ ҳаст музоъаф кунед ки мулозим даргоҳасту мутарассиди фармон ;у дигари хдмтгорон ба лаҳву лаъиб машғӯланд ва дар адои хизмати мтҳоўн .

یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همی‌گفت: مرسومِ فلان را چندان که هست مُضاعَف کنید که مُلازِمِ درگاه است و مترصّدِ فرمان؛ و دیگر خدمتکاران به لَهْو و لَعِب مشغول‌اند و در اَدایِ خدمت مُتَهاوِن.

Соҳиб дилӣ бишуниду фарёду хурӯш аз ниҳодаш бар омад . Прсидндш : чаҳ дидӣ ? гуфт : маротиби бандагон ба даргоҳи худованд , тъолиٰ , ҳамин мисол дорад .

صاحب‌دلی بشنید و فریاد و خروش از نِهادش بر آمد. پرسیدندش: چه دیدی؟ گفت: مراتبِ بندگان به درگاهِ خداوند، تَعالیٰ، همین مثال دارد.