Малики зодаеро шунидам ки кӯтоҳ буду ҳақиру дигари бародарони баланду хуб рӯй , бории падар ба кароҳату астҳқори дарав назар мекард , писар ба фаросату астбсор ба ҷой оварад ва гуфт : эй падари кӯтоҳи хирадманд ба ки нодони баланд . На ҳар чаҳ ба қомати меҳтар ба қимати беҳтар .

ملک‌زاده‌ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب‌روی‌؛ باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می‌کرد، پسر به فراست و استبصار به جای آورد و گفت: ای پدر کوتاهِ خردمند بِه که نادانِ بلند. نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر.

Алшоаҳи назифау алФили ҷиФаҳ .

اَلشَّاةُ نَظِیفَةٌ وَ الْفِیلُ جِیفَةٌ.

Падар бихандеду арқони давлати бпсндиднду бародарон ба ҷони брнҷиднд .

پدر بخندید و ارکانِ دولت پسندیدند و برادران به‌جان برنجیدند.

Шунидам ки маликро дар он қурби душмании саъб рӯй намӯд чун лашкар аз ҳар ду тараф рӯй дар ҳам овараданд аввал касе ки ба майдон дар омад ин писар буд , гуфт :

شنیدم که ملِک را در آن قُرب دشمنی صَعب روی نمود چون لشکر از هر دو طرف روی در هم آوردند اول کسی که به میدان در آمد این پسر بود، گفت:

Ин бигуфт ва бар сипоҳ душман заду танӣ чанд мардони кории биндохт чун пеш падар омад замин хизмат бабўсед ва гуфт :

این بگفت و بر سپاه دشمن زد و تنی چند مردانِ کاری بینداخت چون پیشِ پدر آمد زمینِ خدمت ببوسید و گفت:

Овардаанд ки сипоҳи душман бисёр буду ӣнони андак . Ҷамоатии оҳанг гурез карданд . Писар наъра зад ва гуфт : эй мардон бакӯшед ё ҷома занон бапушед ! саворонро ба гуфтан ӯ таҳаввури зиёдати гашт ва ба як бор ҳамла овараданд . Шунидам ки ҳам дар он рӯз бар душман зафар ёфтанд малики сар ва чашмаш бабўсед ва дар канор гирифт ва ҳар рӯзи назар беш кард то валиаҳд хеш кард .

آورده‌اند که سپاهِ دشمن بسیار بود و اینان اندک. جماعتی آهنگِ گریز کردند. پسر نعره زد و گفت: ای مردان بکوشید یا جامهٔ زنان بپوشید! سواران را به گفتنِ او تهوّر زیادت گشت و به‌یک‌بار حمله آوردند. شنیدم که هم در آن روز بر دشمن ظفر یافتند مَلِک سر و چشمش ببوسید و در کنار گرفت و هر روز نظر بیش کرد تا ولیعهدِ خویش کرد.

Бародарони ҳасади бурданду заҳр дар таомаш карданд . Хоҳар аз ғурфа бидид дарича бар ҳам зад , писар дарёфту даст аз таом кашид ва гуфт : маҳоласт ки ҳунармандон бимиранд ва бе ҳунарони ҷой эшон бигиранд .

برادران حسد بردند و زهر در طعامش کردند. خواهر از غرفه بدید دریچه بر هم زد، پسر دریافت و دست از طعام کشید و گفت: محالست که هنرمندان بمیرند و بی‌هنران جای ایشان بگیرند.

Падарро аз ин ҳол огаҳӣ доданд . Бародаронашро бихонаду гӯшмолӣ ба воҷиб бидод . Пас ҳар якеро аз атрофи билоди ҳисса муайян кард , то фитна бинишаст ва низо бархест , ки даҳ дарвеш дар гилӣмии бхсбнд ва ду подшоҳ дар иқлӣмӣ нагунҷанд .

پدر را از این حال آگهی دادند. برادرانش را بخواند و گوشمالی به‌واجب بداد. پس هر یکی را از اطرافِ بلاد حِصّه معین کرد، تا فتنه بنشست و نزاع برخاست؛ که ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند.