Шайёдии гесувони бофт ки ман улувваем ва бо қофилаи ҳиҷоз ба шаҳрӣ дар омад ки аз ҳаҷ ҳаме оему қасидае пеши малики барад ки ман гуфтаам .

شیّادی گیسوان بافت که من علویم و با قافله حجاز به شهری در آمد که از حج همی‌آیم و قصیده‌ای پیش ملک برد که من گفته‌ام.

Неъмат бисёраш фармуд ва икром кард . То яке аз ндмои ҳазрати подшоҳ ки дар он сол аз сафари дарёи омада буд , гуфт : ман ӯро иди азҳиٰ дар Басра дидам ! маълум шуд ки ҳоҷӣ нест . Дайгарии гуфто : падараши насронӣ буд дар млтиаҳ , пас ӯ шариф чигуна сӯрати бандад ?у шеърашро ба девон анварӣ дарёфтанд .

نعمتِ بسیارش فرمود و اکرام کرد. تا یکی از نُدَمایِ حضرتِ پادشاه که در آن سال از سفرِ دریا آمده بود، گفت: من او را عیدِ اَضحیٰ در بصره دیدم! معلوم شد که حاجی نیست. دیگری گفتا: پدرش نَصْرانی بود در مَلَطْیه، پس او شَریف چگونه صورت بندد؟ و شعرش را به دیوان انوری دریافتند.

Малик фармуд то бзнндш ва нафй кунанд то чандини дурӯғи дарҳам чаро гуфт .

ملک فرمود تا بزنندش و نَفْیْ کنند تا چندین دروغِ دَرهَم چرا گفت.

Гуфт : эй худованд рӯй замин ! як суханати дигар дар хизмат бигӯям , агар рост набошад ба ҳар уқубат ки фармое сазоворам .

گفت: ای خداوندِ روی زمین! یک سخنت دیگر در خدمت بگویم، اگر راست نباشد به هر عقوبت که فرمایی سزاوارم.

Гуфт : бигӯ то он чист ?

گفت: بگو تا آن چیست؟

Гуфт :

گفت:

Маликро ханда гирифт ва гуфт : аз ин росттар , сухан то умр ӯ бӯда бошад , нагуфтааст .

ملک را خنده گرفت و گفت: از این راست‌تر، سخن تا عمرِ او بوده باشد، نگفته است.

Фармуд то ончӣ мأмўл ӯст муҳайё доранд ва ба хушӣ баравад .

فرمود تا آنچه مأمولِ اوست مهیّا دارند و به خوشی برود.