Гуруҳеи ҳукамо ба ҳазрати ксриٰ дар , ба маслиҳатии сухан ҳаме гуфтанду бузурги меҳр ки меҳтари эшон буд хомӯш .
گروهی حکما به حضرتِ کسریٰ در، به مصلحتی سخن همی گفتند و بزرگمهر که مهترِ ایشان بود خاموش.
Гуфтандаш : чаро бо мо дар ин баҳс сухан нагӯйӣ ?
گفتندش: چرا با ما در این بحث سخن نگویی؟
Гуфт : вазирон бар мисол атиббоанду табиби доруи надиҳади ҷузи сқимро . Пас чу байнам ки рои шумо бар савобаст , маро бар сари он сухани гуфтан ҳикмат набошад .
گفت: وزیران بر مثالِ اطبّااند و طبیب دارو ندهد جز سَقیم را. پس چو بینم که رای شما بر صواب است، مرا بر سرِ آن سخن گفتن حکمت نباشد.
Чу корӣ бе фузули ман бар ояд
چو کاری بی فُضولِ من بر آید
Маро дар ваии сухан гуфтан нишоед
مرا در وی سخن گفتن نشاید
Вагар байнам ки нобӣно ва чоҳ аст
و گر بینم که نابینا و چاه است
Агар хомӯш биншинам гуноҳ аст
اگر خاموش بنشینم گناه است