Подшоҳӣ бо ғуломии аҷамӣ дар киштӣ нишасту ғулом , дигари дарёро надида буду меҳнати киштии ниёзмуда . Гиряу зории дрнҳоду ларза бар андомаши аўФтод . Чндонкаҳ мулотафат карданд ором намегирифту айши малик аз ӯ мнғс буд . Чора надонистанд . Ҳакимӣ дар он киштӣ буд , маликро гуфт : агар фармони диҳӣ , ман ӯро ба тариқии хомаши гардонам . Гуфт : ғояти лутф ва карам бошад .
پادشاهی با غلامی عَجَمی در کشتی نشست و غلام، دیگر دریا را ندیده بود و محنت کشتی نیازموده. گریه و زاری درنهاد و لرزه بر اندامش اوفتاد. چندان که ملاطفت کردند آرام نمیگرفت و عیشِ مَلِک از او مُنَغَّص بود. چاره ندانستند. حکیمی در آن کشتی بود، ملک را گفت: اگر فرمان دهی، من او را به طریقی خامُش گردانم. گفت: غایتِ لطف و کرم باشد.
Бифармуд то ғулом ба дарё андохтанд . Борӣ чанд ғӯта хӯрд , мӯяш гирифтанду пеш киштӣ овараданд . Ба ду даст дар суккон киштӣ овехт . Чун баромад ба гӯша Эй бинишаст ва қарор ёфт . Маликро аҷаб омад ; пурсед : дар ин чаҳ ҳикмат буд ? гуфт : аз аввали меҳнати ғарқа шудани ночшидаҳ буду қадари саломат киштӣ намедонист . Ҳамчунин қадари офият касе донад ки ба мусӣбатӣ гирифтор ояд .
بفرمود تا غلام به دریا انداختند. باری چند غوطه خورد، مویَش گرفتند و پیشِ کشتی آوردند. به دو دست در سُکّانِ کشتی آویخت. چون برآمد به گوشهای بنشست و قرار یافت. ملک را عجب آمد؛ پرسید: در این چه حکمت بود؟ گفت: از اوّل محنتِ غرقه شدن ناچشیده بود و قدرِ سلامتِ کشتی نمیدانست. همچنین قدرِ عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید.
эй сайри туро нони ҷӯин хуш нанамояд
ای سیر تو را نانِ جُوین خوش ننماید
Маъшӯқ манаст онкӣ ба наздики ту зишт аст
معشوقِ من است آن که به نزدیکِ تو زشت است
Ҳурони биҳиштиро дӯзах буд аъроф
حورانِ بهشتی را دوزخ بود اَعراف
Аз дӯзахён пресс ки аъроф биҳишт аст
از دوزخیان پرس که اَعراف بهشت است
Фарқаст миёни он ки ёраш дар бар
فرق است میانِ آن که یارش در بر
То он ки ду чашми интизораш бар дар
تا آن که دو چشمِ انتظارش بر در