Ҳурмузро гуфтанд : вазирони падарро чаҳ хато дидӣ ки банд фармудӣ ? гуфт : хатое маълум накардам ва лекин дидам ки мҳобти ман дар дили эшон , бекаронаст ва бар аҳди ман эътимод куллӣ надоранд . Тарсидам аз бими газанди хеши оҳанги ҳалок ман кунанд пас қавли ҳукаморо кори бастам ки гуфтаанд :
هرمز را گفتند: «وزیرانِ پدر را چه خطا دیدی که بند فرمودی؟» گفت: «خطایی معلوم نکردم، ولیکن دیدم که مَهابتِ من در دلِ ایشان، بیکران است و بر عهدِ من اعتمادِ کلّی ندارند. ترسیدم از بیمِ گزندِ خویش، آهنگِ هلاکِ من کنند. پس قولِ حکما را کار بستم که گفتهاند:
Аз он каз ту тарсад битарс эй ҳаким
از آن کز تو ترسد بترس ای حکیم
Вагар бо чун ӯ сад броиӣ ба ҷанг
وگر با چون او صد برآیی به جنگ
Аз он мор бар пой роъӣ занад
از آن مار بر پایِ راعی زند
Ки тарсади сарашро бикӯбад ба санг
که ترسد سرش را بکوبد به سنگ
Набинӣ ки чун гурба оҷиз шавад
نبینی که چون گربه عاجز شود
برارد ба чанголи чашми паланг ?
برآرد به چنگال چشمِ پلنگ؟»