Яке аз мулӯки араби ранҷур буд дар ҳолати перӣу умеди зиндагонӣ қатъ карда , ки саворӣ аз дар даромад ва бишорат дод ки фалони қалъаро ба давлат худованд кушодему душманон асир омаданду сипоҳу раияти он тарафи бҷмлгии мутӣъи фармони гаштанд ; малики нафасии сард бар оварад ва гуфт : ин мужда маро нест дшмнонми рост яъне ворисони мамлакат .
یکی از ملوکِ عرب رنجور بود در حالتِ پیری و امیدِ زندگانی قطع کرده، که سواری از در درآمد و بشارت داد که فلان قلعه را به دولتِ خداوند گشادیم و دشمنان اسیر آمدند و سپاه و رعیّتِ آن طرف به جملگی مطیعِ فرمان گشتند؛ ملک نفسی سرد بر آورد و گفت: این مژده مرا نیست دشمنانم راست یعنی وارثانِ مملکت.
Бад-ӣни умед ба сар шуд , дареғ , умри азиз
بدین امید به سر شد، دریغ، عمرِ عزیز
Ки ончӣ дар диламаст аз дирам фароз ояд
که آنچه در دلم است از دَرَم فراز آید
Умеди баста бар омад вале чаҳ фоида зонк
امیدِ بسته بر آمد ولی چه فایده زانک
Умед нест ки умри гузашта боз ояд
امید نیست که عمرِ گذشته باز آید
Кӯс риҳлат бикуфт дасти аҷал
کوسِ رحلت بکوفت دستِ اجل
эй ду чашмами видоъи сари бикунед
ای دو چشمم وداعِ سر بکنید
эй кафи дасту соиду бозу
ای کفِ دست و ساعد و بازو
Ҳамаи тавдиъи икдгри бикунед
همهْ تودیعِ یکدگر بکنید
Бар ман аўФтодаҳи душмани ком
بر منِ اوفتاده دشمنکام
Охир эй дӯстони гузари бикунед
آخَر ای دوستان گذر بکنید
Рӯзгорам бишуд ба нодонӣ
روزگارم بشد به نادانی
Ман накардам , шумо ҳазари бикунед
من نکردم، شما حذر بکنید