Порсоеро дидам бар канори дарё ки захм паланг дошт ва ба ҳеҷ дору ба намешуд .
پارسایی را دیدم بر کنارِ دریا که زخمِ پلنگ داشت و به هیچ دارو بِه نمیشد.
Муддатҳо дар он ранҷур буду шукри худоӣ , ъзўҷл , алӣ алдўом гуфтӣ . Прсидндш ки шукр чаҳ май гӯйӣ ? гуфт : шукри он ки ба мусӣбатии гирифторам на ба маъсиятӣ .
مدّتها در آن رنجور بود و شکر خدای، عَزَّوَجَّلَ، عَلَیالدَّوام گفتی. پرسیدندش که شکر چه میگویی؟ گفت: شکر آن که به مصیبتی گرفتارم نه به معصیتی.
Гар марои зор ба куштан диҳад он ёри азиз
گر مرا زار به کشتن دهد آن یارِ عزیز
То нагӯйӣ ки дар он дами ғам ҷонам бошад
تا نگویی که در آن دم غمِ جانم باشد
Гӯям : аз бандаи мискин чаҳ гунаҳ содир шуд
گویم: از بندهٔ مسکین چه گنه صادر شد
Кови дил озурда шуд аз ман ? ғам онам бошад
کاو دل آزرده شد از من؟ غمِ آنم باشد