Луқмонро гуфтанд : адаб аз ки омухтӣ ?
لقمان را گفتند: ادب از که آموختی؟
Гуфт : аз беадабон ; ҳар чаҳ аз эшон дар назарам нописанд омад аз феъли он парҳез кардам .
گفت: از بی ادبان؛ هر چه از ایشان در نظرم ناپسند آمد از فعلِ آن پرهیز کردم.
Нгўинд аз сари бозичаи ҳарфӣ
نگویند از سر بازیچه حرفی
Каз он пандӣ нагирад соҳиби ҳуш
کز آن پندی نگیرد صاحبِ هوش
Вагар сад боби ҳикмати пеши нодон
و گر صد بابِ حکمت پیشِ نادان
Бихонанд , оядаш бозича дар гӯш
بخوانند، آیدش بازیچه در گوش