Якеро аз машойих шом пурседанд аз ҳақиқати тасаввуф ;
یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقتِ تصوّف؛
Гуфт : пеш аз ин тайифае дар ҷаҳон буданд ба сӯрати парешон ва ба маънии ҷамъ , акнӯн ҷамоатӣ ҳастанд ба сӯрати ҷамъ ва ба маънии парешон .
گفت: پیش از این طایفهای در جهان بودند بهصورت پریشان و بهمعنی جمع، اکنون جماعتی هستند بهصورت جمع و بهمعنی پریشان.
Чу ҳар соъат аз ту ба ҷое равад дил
چو هر ساعت از تو به جایی رود دل
Ба танҳои андар , сафойӣ набинӣ
به تنهایی اندر، صفایی نبینی
Варати ҷоҳ ва моласту заръу тиҷорат
ورت جاه و مال است و زَرع و تجارت
Чу дил бо худоӣаст , хилвати нишинӣ
چو دل با خدای است، خلوتنشینی