Мутобиқи ин сухан , подшоҳиро муҳиммӣ пеш омад . Гуфт : агар ин ҳолат ба муроди ман бар ояд , чандини дирами даҳуми зоҳидиро .

مطابقِ این سخن، پادشاهی را مُهِمّی پیش آمد. گفت: اگر این حالت به مرادِ من بر آید، چندین دِرَم دهم زاهدان را.

Чун ҳоҷаташи баромаду ташвиш хотираш бирафт , вафои назраш ба вуҷӯди шарт лозим омад . Якеро аз бандагони хоси кӣса дирам дод то сарф кунад бар зоҳидӣ .

چون حاجتش برآمد و تشویشِ خاطرش برفت، وفایِ نذرش به وجودِ شرطْ لازم آمد. یکی را از بندگان خاصّ کیسه‌ای دِرم داد تا صرف کند بر زاهدان.

Гӯйанд ғуломии оқили ҳушёр буд . Ҳама рӯз бигардеду шабонгаҳ боз омаду дирамҳо бӯса доду пеш малик биниҳод ва гуфт : зоҳидиро чандон ки гардидам , наёфтам !

گویند غلامی عاقلِ هشیار بود. همه روز بگردید و شبانگه باز آمد و درم‌ها بوسه داد و پیش ملِک بنهاد و گفت: زاهدان را چندان که گردیدم، نیافتم!

Гуфт : ин чаҳ ҳикоятаст ? ! ончӣ ман донам дар ин малики чаҳорсад зоҳидаст .

گفت: این چه حکایت است؟! آنچه من دانم در این مُلک چهارصد زاهد است.

Гуфт : эй худованди ҷаҳон ! он ки зоҳид аст намесетанд ва он ки месетанд зоҳид нест .

گفت: ای خداوندِ جهان! آن که زاهد است نمی‌ستاند و آن که می‌ستاند زاهد نیست.

Малик бихандеду надимонро гуфт : чандон ки маро дар ҳақи худопарастон иродатасту иқрор , мари ин шӯхи дидаро адоватасту инкору ҳақ ба ҷониб ӯст !

ملِک بخندید و ندیمان را گفت: چندان که مرا در حقِّ خداپرستان ارادت است و اقرار، مر این شوخ‌دیده را عداوت است و انکار و حق به جانب اوست!